แทนแสงจากดวงอาทิตย์ได้ อยู่ในสถานที่มืดมิดเป็นเวลานานไม่ได้จริงๆ ด้วย ไม่ค่อยดีต่อสายตา แต่นางสงสัยนิดๆ ว่าตนเองเป็นโรคที่อยู่ในมุมคนเดียวถึงไม่ต้องติดต่อกับคนอื่นก็ไม่เศร้าเสียใจใช่หรือไม่
นางยังอยู่ในการป้องกันสิบหกชั้นคนเฝ้ายามภายนอกก็รู้แล้ว จึงยืนรอนางอยู่ด้านหน้าการป้องกันแต่แรก
เมื่อจินเฟยเหยาเหยียบย่างออกจากการป้องกัน พวกเขาก็ล้อมไว้ ขอเพียงไม่ระวัง นางก็จะหนีไปพร้อมศิลาวิญญาณทันที จินเฟยเหยายืนอยู่ตรงนั้นแต่โดยดี ยื่นส่งกระเป๋าเก็บของใบนั้นให้ คนเฝ้ายามคนหนึ่งรับกระเป๋าเก็บของมา กวาดตาดูด้านในแล้วขมวดคิ้วเอ่ยว่า “เหตุใดจึงน้อยแค่นี้ เจ้าคงไม่ได้ยักยอกไปหรอกนะ”
“ข้าเป็นถึงผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวม จะทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร พวกท่านไร้เหตุผลเกินไปแล้ว พวกท่านมีหนูดมวิญญาณและปล่อยมันให้เฝ้าไว้มิใช่หรือ ลองถามมันดูก็ได้” จินเฟยเหยามีสีหน้าเปิดเผย นางรู้สึกถูกหยามเกียรติจึงเอ่ยอย่างไม่พอใจ
บรรดาคนเฝ้ายามสบตากัน จากนั้นเก็บหนูดมวิญญาณ แล้วปล่อยหนูดมวิญญาณที่มีขนาดใหญ่ขึ้นหนึ่งเท่าออกมาอีกครั้ง จินเฟยเหยามีสีหน้าปกติ ที่จริงในใจกลับตึงเครียด คิดไม่ถึงว่าเจ้าพวกนี้จะเลี้ยงหนูดมวิญญา
