ือสีทองแดงรับหยกประดับมา เดินขึ้นดาดฟ้าของเรือเหาะด้วยรอยยิ้มแฉ่ง จากนั้นหลังคนผู้นี้มองไปรอบด้าน ก็จุปากเอ่ยว่า “คิดไม่ถึงว่าจะมีคนรู้จักมากมายขนาดนี้ บวกกับคนที่อยู่ในโลกระดับเทพ สิบอันดับแรกของผังสงครามวิญญาณสามารถไปรวมตัวดื่มกันสักจอกที่โลกระดับเทพได้ ยายเสี่ยวจินนั่นไปโลกระดับเทพได้อย่างไร หรือว่าอยู่ในเรือที่ถูกฟ้าผ่าเสียหายของสำนักฉีเทียนลำนั้นจริงๆ? ถ้าเป็นเรือลำนั้นจริง นางคงโชคร้ายอย่างยิ่ง ถึงไม่ตายก็คงต้องหายไปครึ่งชีวิต”
ปู้จื้อโหยวหยิบยาปีกสวรรค์เม็ดหนึ่งขึ้นโยนให้นกปีกสวรรค์ซึ่งบนหัวมีผลไม้สีแดงที่เกาะอยู่บนบ่า จากนั้นมองคนเต็มลำเรือพลางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “คนไปโลกระดับเทพมากมายปานนี้ เห็นว่าเป็นปิ่งอันหอมหวนจริงๆ หรือ? ไม่รู้ว่าจะมีคนมีชีวิตรอดกลับมาได้มากเพียงใด”
…………………………..
[1] ไม่รู้ว่าในน้ำเต้าของนางขายยาอะไร หมายถึง ไม่รู้ว่ามีแผนการอะไร
[2] หวงฮวาไช่คงเย็นหมดแล้ว หมายถึง รอคอยมานานเกินไป
