นไปจริงๆ ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงเกือบหลุดปากเรียกนางว่าท่านป้า โชคดีที่นางปิดปากตนเองไว้ได้ทันเวลา “ผู้อาวุโสท่านนี้ ข้าอยากซื้อสิ่งของ”
ท่านป้าลากกล่องใบหนึ่งมานั่งลงอย่างตรงไปตรงมา และเอ่ยอย่างเฉยเมย “สหายเซียนน้อยใช้ชีวิตได้ไม่เลวเลย อยู่ขั้นหลอมรวมก็ซื้อพื้นที่มิติได้แล้ว มีอนาคตจริงๆ”
จินเฟยเหยาหัวเราะหึๆ อย่างโง่งม จากนั้นชี้สิ่งของบนกล่องแล้วเอ่ยถาม “ผู้อาวุโส สิ่งของเหล่านี้ล้วนเป็นพื้นที่มิติหรือ? มีพลังพิเศษอะไร และราคาเท่าใด?”
ท่านป้ายิ้มพลางเอ่ยว่า “ทั้งหมดล้วนเป็นพื้นที่มิติ ทางด้านนั้นเป็นเกาะล้อมวงแสงสามชิ้น แต่ละชิ้นราคาห้าแสนศิลาวิญญาณชั้นบน สามารถใช้วัตถุดิบล้ำค่าและหญ้าวิญญาณแลกเปลี่ยนได้ ส่วนราคาของห้าแบบนี้แต่ละอันแตกต่างกัน ม้วนภาพวาดห้าล้านศิลาวิญญาณชั้นบน ที่จริงคิดจะเปลี่ยนวัตถุดิบ แต่ขาดอีกนิดเดียว จึงตกเป็นสินค้าชั้นกลาง ส่วนตั้งแต่กระจกมาตามลำดับ คือสองล้าน หนึ่งล้านห้าแสน สองล้านห้าแสน และหนึ่งล้านแปดแสนศิลาวิญญาณชั้นบน เจ้าต้องการชนิดใด?”
จินเฟยเหยาอ้าปากมองนาง นี่มันสถานที่บ้าบออะไร นางทนรับมามากพอแล้ว ไม่ว่าโลกระดับเทพหรือโลกระดับวิญญาณ ตนเองก็ซื้อไม่ไหว
