ดคือวงแสง ด้านในเป็นเกาะเล็กๆ เพียงแต่ลักษณะของเกาะแตกต่างกันไป บางอันมีสระเล็กๆ บางอันด้านหนึ่งทำเป็นหน้าผา บนหน้าผามีน้ำตกเล็กๆ ฝีมือแบบนี้พอเห็นก็รู้ถึงอารมณ์สุนทรีของผู้บำเพ็ญเซียนที่หลอมสร้างขึ้น
ส่วนหลายแบบด้านข้าง ไม่ใช่รูปบอลแสงก็เป็นวัตถุ มีชิ้นหนึ่งเป็นม้วนภาพวาด เนื่องจากเจ้าของร้านไม่อยู่ จินเฟยเหยาจึงไม่กล้าเปิดออกดู ผู้ใดจะรู้ว่าสิ่งของถูกวางทิ้งไว้บนกล่องแบบนี้จะมีการป้องกันร้ายกาจอะไรหรือไม่ แบบพอจับก็ทำให้ตายทันที ข้างม้วนภาพมีกระจกขนาดเท่าฝ่ามือบานหนึ่ง ลักษณะโบราณและเรียบง่ายอย่างยิ่ง ส่วนสิ่งของอื่นๆ อีกสามแบบคือฐานตะเกียง ขวดหยก และจอกสุรา
“มีคนอยู่หรือไม่? มีคนขายสินค้าหรือไม่?” สินค้าน้อยจริงๆ จินเฟยเหยารู้สึกคันในหัวใจ คิดจะสอบถามราคาและถามว่ามีคุณสมบัติพิเศษหรือไม่จึงตะโกนขึ้นในร้าน
หลังตะโกนอยู่หลายครั้ง ในร้านพลันมีวงเวทอันซับซ้อนขนาดเท่าฝ่ามือปรากฏขึ้นบนกำแพงไม้ด้านหลังโต๊ะรับลูกค้า มีท่านป้าร่างท้วมคนหนึ่งเดินออกมา “ใครน่ะ มาตะโกนทำไม?”
ที่จริงท่านป้าคนนี้มีพลังการบำเพ็ญเพียรขั้นกำเนิดใหม่แล้ว เพียงแต่เครื่องแต่งกายที่สวมและรูปโฉม เหมือนท่านป้าข้างบ้านเกิ
