หน้ามาปรากฏตัวในโลกระดับวิญญาณอีกหรือ!”
เห็นคนรักของตนเองเริ่มกล่าวหาทั้งน้ำตา หลี่อีก็รู้สึกผิด ได้แต่ลุกขึ้นเอ่ยปลอบใจ “ถ้ามิใช่ตาเฒ่าเบื้องบนเหล่านั้นต้องการให้เจ้าสำนักมีความสัมพันธ์ทางสายโลหิตกับพวกเขา ข้าคงไม่ให้หลงเอ๋อร์แต่งงานกับหลันอินหรอก ถึงอย่างไรก็เพียงแค่ในนาม ตอนนี้ความแข็งแกร่งของหลงเอ๋อร์ยังเป็นเจ้าสำนักไม่ได้ ขอเพียงสร้างชื่อเสียงอีกหน่อย ต่อไปพอแต่งงานกับหลันอิน ภูเขาเต้าไถก็เป็นของตระกูลหลงเราแล้ว เจ้าอดทนมาได้หลายปีขนาดนี้ ก็ทนอีกไม่กี่ปี ฉวยโอกาสการขับไล่คนเผ่ามารออกนอกโลกระดับเทพส่วนในครั้งนี้ทำให้ตาเฒ่าพวกนั้นตายไปหลายๆ คน แล้วพวกเราค่อยจัดการชำระสำนักก็สามารถนอนหลับได้อย่างไร้กังวลแล้ว”
“ฮึ เพราะข้าเชื่อท่าน หลายร้อยปีมานี้จึงได้รับความอับอาย ข้าไม่อยากเป็นอาจารย์อบรมสั่งสอนนางเสียหน่อย พอได้ยินชื่อไห่หลันอิน ข้าก็นึกถึงไห่เหม่ยเอ๋อร์ซึ่งเป็นมารดาของนาง แล้วจิตใจรู้สึกไม่ค่อยสบาย” ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีมองหลี่อีอย่างขุ่นเคืองแง่งอน และเอ่ยวาจาอย่างเดือดดาล
ทันใดนั้น นางก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นได้ จึงขมวดคิ้วเอ่ยถามว่า “หลงเอ๋อร์ไม่ชอบไห่หลันอินมาตลอด หลายปีก่อนพ
