ล่ะ เรื่องนี้ตกลงตามนี้” ในที่สุดเว่ยอันก็ถ่ายทอดเสียงมา ตอบรับว่าจะแบ่งศิลาวิญญาณชั้นบนให้จินเฟยเหยาหนึ่งก้อนต่อผู้บำเพ็ญเซียนที่เพิ่มมาแต่ละคน
จินเฟยเหยาไม่พอใจการแบ่งสันปันส่วนนี้อย่างยิ่ง ศิลาวิญญาณชั้นบนหนึ่งหมื่นก้อน คิดไม่ถึงว่าจะแบ่งให้ตนเองแค่หนึ่งก้อน ต่อให้ทุกคนไร้ยางอายเบียดเสียดกันมาหมด อย่างมากก็แค่หลายสิบคน ยังกล้าพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้ น้อยเกินไปกระมัง
“น้อยเกินไป นี่ศิลาวิญญาณหนึ่งหมื่นก้อนเชียวนะ คิดไม่ถึงว่าจะให้ข้าแค่ก้อนเดียว หากข้าไม่ได้พานางออกมา พวกเจ้าจะเอาเปรียบได้อย่างไร” จินเฟยเหยาบ่นพึมพำอย่างไม่พอใจพลางถ่ายทอดเสียงกลับไป
เว่ยอันเตรียมใจไว้นานแล้ว ได้ยินคำพูดของนางจึงบอกทันทีว่า “น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ เจ้าคนเดียวเป็นไปไม่ได้ที่จะคุ้มครองนางไป เจ้าน่าจะเคยตกลงราคากับนางแล้ว พวกเราแค่ยึดส่วนที่ป่าวประกาศออกไป ทุกคนก็อยู่ยาก แค่พอได้ก็พอ มีเงินทุกคนก็ได้ด้วยกัน พบเผ่ามารก็มีพวกเราจัดการ เจ้าเพียงติดตามพวกเราไปสบายๆ ก็พอ”
จินเฟยเหยาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงรับปาก ผู้ใดให้พลังการบำเพ็ญเพียรของผู้อื่นสูงกว่าตนเองเล่า สู้ไม่ได้ทุกคนก็แบ่งกันกินเถอะ ได้ก้อนหนึ่งก็
