ย่งความดีความชอบได้ แต่กลับทำให้จินเฟยเหยาคิดว่า ถ้าทุกคนรู้ว่านี่คือไห่หลันอินจะมีผู้บำเพ็ญเซียนมาเข้าร่วมระหว่างทางหรือไม่ ถึงอย่างไรยายนี่ก็หลอกง่าย พูดเรื่อยเปื่อยไม่กี่ประโยคต้องถือว่าเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตแน่
จริงเสียด้วย ไม่เกินสามวัน มีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมแล่นมา หลังจากคารวะผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่คนนั้นก็เข้าร่วมขบวน ส่วนเว่ยอันกลับบอกไห่หลันอินว่า “คุณหนูไห่ สองท่านนี้คือสหายของพวกเรา เพื่อค้นหาคุณหนูไห่ในครั้งนี้ ยังล่วงลึกไปในเขตแดนของเผ่ามาร มีโอกาสตายหนึ่งรอดเก้า ได้ยินว่าหาคุณหนูไห่พบแล้วจึงรุดมาคุ้มครองส่งคุณหนูไห่กลับเมืองซันจืออย่างปลอดภัย”
“ลำบากพวกท่านแล้วจริงๆ ข้าจะจดจำความเหนื่อยยากของพวกท่านไว้ในใจ ทุกคนตามข้าไปเมืองซันจือด้วยกันเถอะ” ไห่หลันอินยิ้มน้อยๆ พลางพยักหน้าอย่างมีมาด นางพบเจอบุคคลสำคัญบ่อยๆ จึงคุ้นเคยกับมารยาทธรรมเนียมดี อีกทั้งผู้บำเพ็ญเซียนที่คุ้มครองนางยิ่งมาก ความรู้สึกเป็นที่นิยมในหมู่ชนทำให้ความเย่อหยิ่งที่ถูกบดขยี้ในกระดองเต่าพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
จินเฟยเหยามองพวกเขาหลอกลวงไห่หลันอินอย่างเย็นชา คาดเดาว่าพวกเขาต้อง
