นนี้ จินเฟยเหยารู้สึกเหนือความคาดหมาย เหตุใดโชคดีจึงมาเร็วขนาดนี้?
จินเฟยเหยาสะกดความยินดีอย่างบ้าคลั่งในใจเอาไว้ พยายามทำให้เสียงไม่แสดงอาการตื่นเต้น แสร้งเป็นเอ่ยถามอย่างชืดชา “ที่แท้เป็นคุณหนูไห่หลันอิน เจ้ามาปรากฏตัวขึ้นที่นี่ได้อย่างไร?”
ได้ยินว่าคนผู้นี้รู้จักตนเอง ไห่หลันอินก็แนบร่างข้างกรง พยายามมองมาข้างนอก แต่กลับไม่พบเห็นคน ทว่านี่เป็นความหวังเดียวในการหนีออกไปของตนเอง นางสูดจมูกพลางร่ำไห้เอ่ยว่า “ข้ามาเยี่ยมศิษย์พี่ที่โลกระดับเทพ แต่คิดไม่ถึงว่าเรือจะถูกฟ้าผ่า ข้าอาศัยร่มชักนำสายฟ้าที่ท่านพ่อมอบให้ผ่านคราเคราะห์มาได้ ส่วนคนที่ตามมากลับถูกฟ้าผ่าตายหมด ร่มชักนำสายฟ้าก็เสียหาย ข้าได้แต่หนีออกมาจากชั้นเมฆดำ เพิ่งโผล่หน้ามาก็ถูกยักษ์ตาเดียวพวกนี้จับตัวไว้”
เชอะ เศรษฐีนี่น่าชังจริงๆ ขนาดสิ่งที่สามารถสกัดกั้นสายฟ้าได้อย่างร่มชักนำสายฟ้าก็ยังมี อีกทั้งยังมาโลกระดับเทพเพียงเพื่อพบศิษย์พี่ สถานที่อันตรายขนาดนี้ เจ้าสำนักเต้าไถก็ไม่ห้ามปราม โปรดปรานบุตรสาวถึงเพียงใดกันแน่ จินเฟยเหยาเบ้ปาก ในใจเต็มไปด้วยโทสะ แต่นี่แสดงว่าสิ่งของในตัวคุณหนูคนนี้เป็นของดี
ในขณะที่จินเฟยเหยาคิดเพ
