ืน พอมองดูอย่างละเอียด หินที่สูงถึงยี่สิบสามสิบจั้งเหมือนภูเขาลูกย่อมๆ ก้อนนั้น คิดไม่ถึงว่าจะเป็นสัตว์ปิศาจขั้นแปดตัวหนึ่งที่มีดวงตา องคาพยพทั้งห้า และแขนขาสี่ข้าง
จินเฟยเหยารีบเลี้ยวเบนเฉียดผ่านร่างของมันไป ส่วนสัตว์ปิศาจที่เหมือนตะเกียบเหล่านั้น พุ่งฟุ่บเข้าปักบนร่างของมันทันที สัตว์ปิศาจที่เมื่อครู่เห็นสิ่งใดก็ปักสิ่งนั้นและปักสิ่งใดก็ทะลุสิ่งนั้น ครู่หนึ่งก็เหมือนกับไข่ไก่กระแทกก้อนหิน ร่วงกราวลงมาทั้งหมด ไม่สามารถแทงทะลุร่างของสัตว์ปิศาจตัวนี้ได้
ส่วนสัตว์ปิศาจก้อนหินตัวนี้ดูเหมือนจะยินดีอย่างยิ่ง อ้าปากกว้างสองจั้งกว่าที่มีหนวดสีเทายื่นออกมาราวกับงูนับร้อยตัว คว้าจับสัตว์ปิศาจรูปตะเกียบพวกนั้นอย่างว่องไว คว้าได้ก็ยัดใส่ปากกินอย่างยินดียิ่ง ตามเสียงดังตูม พื้นดินสั่นสะเทือนไม่หยุด พอดีมีสัตว์ปิศาจก้อนหินตัวอื่นๆ เข้ามาใกล้ที่นี่ คิดจะแบ่งสัตว์ปิศาจตะเกียบกินบ้าง
สัตว์ปิศาจตะเกียบเหล่านั้นเปลี่ยนทิศทาง คิดจะพุ่งออกจากป่าบินไปยังพื้นที่ว่าง ทว่าเวลานี้ ท้องฟ้าที่สว่างไสวพลันมืดลง นกร้อยตาขนาดสิบกว่าจั้งตัวหนึ่งปรากฏขึ้นบนยอดไม้ เห็นนกอ้าปากแรงดูดขุมหนึ่งก็ทะลักออกมา กวาดม้วนส
