้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดของหมีหลังแดงสองเขา พั่งจื่อและต้านิวต่างกัดแขนของมันลงมาคนละข้าง หมีหลังแดงสองเขาที่สูญเสียแขนร้องโหยหวนไม่หยุด ต่อให้มันดุร้ายกว่านี้ก็สูญเสียความสามารถหลักในการโจมตีกลับแล้ว
สุดท้ายมันถูกพั่งจื่อและต้านิวเตะจนร่วงกระแทกลงในน้ำพิษ บนร่างส่งเสียงดังชี่ๆ ออกมาทันทีและถูกน้ำพิษกัดกร่อนอย่างบ้าคลั่ง หมีหลังแดงสองเขาเกลือกกลิ้งอยู่ในน้ำพิษจนน้ำพิษกระเซ็นขึ้นสูงหลายจั้ง
เห็นน้ำพิษกระเด็นขึ้นและร่วงลงห่างจากเท้าของตนเองหนึ่งฝ่ามือ จินเฟยเหยาก็ได้แต่ยิ้มขื่นในใจ ถ้าโยนสัตว์ปิศาจประเภทงูที่ร้ายกาจที่สุดที่ดิ้นรนก่อนตายสักตัวลงมา ตนเองจะถูกน้ำพิษที่กระเซ็นขึ้นมากัดกร่อนจนกลายเป็นกระดูกเร็วกว่ามันหรือไม่
พั่งจื่อกับต้านิวจัดการสัตว์ปิศาจขั้นเจ็ดตัวนี้เสร็จก็หมดแรงนอนแผ่อยู่บนพื้นทันทีและอ้าปากหอบหายใจไม่หยุด ตอนนี้ถ้ามีสัตว์ปิศาจขั้นห้ามาสักตัวก็สามารถฆ่าเจ้าสองตัวนี้ได้
นับว่าพวกมันโชคดี กลิ่นหอมหวานอย่างประหลาดของน้ำพิษบวกกับสัตว์ปิศาจที่พวกมันสองตัวฆ่าไปจำนวนมากก่อนหน้านี้ คิดไม่ถึงว่าสองวันนี้จะไม่มีสัตว์ปิศาจขั้นสูงมา บางครั้งมีสัตว์ปิศาจขั้นห้าหลายตัวว
