ิ่งมาโดยบังเอิญ พอถูกพั่งจื่อและต้านิวใช้สายตาที่เต็มไปด้วยการเข่นฆ่าถลึงใส่ก็หวาดกลัวจนวิ่งหนีไป
อานุภาพกดดันของสัตว์ปิศาจแผ่ออกมาจากร่าง ความแข็งแกร่งของเจ้าเป็นอย่างไร อานุภาพกดดันของเจ้าก็ยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้น ไม่เหมือนผู้บำเพ็ญเซียน ที่บางครั้งยังสามารถอาศัยวิธีอื่นๆ เพิ่มประสิทธิผลของอานุภาพพลังวิญญาณหรือการรับรู้ ให้ความรู้สึกร้ายกาจอย่างยิ่งชัดๆ แต่ถ้าเจ้าสู้กับเขาขึ้นมาจริงๆ กลับพบว่าเขาอ่อนแออย่างยิ่ง
สามวันต่อมา จินเฟยเหยาพบว่าสามารถขยับนิ้วของตนเองได้แล้ว ถึงแม้จะสั่นนิ้วนิดๆ ได้เพียงนิ้วเดียว ทว่าก็ก้าวหน้าไปมาก ลำคอสามารถส่งเสียงแหบๆ ออกมาได้ พูดมากก็เจ็บคอรุนแรง อีกทั้งสิ่งที่ทำให้นางยินดีอย่างที่สุดคือในที่สุดก็สามารถโคจรพลังวิญญาณในร่างกายได้ ถึงจะเพียงน้อยนิดทว่าก็สามารถเปิดถุงเฉียนคุนได้อย่างไม่มีปัญหา
หลังจากยินดี จินเฟยเหยาก็พูดกับพั่งจื่อและต้านิวอย่างตื่นเต้น พูดประโยคแรกหลังจากนึกว่าตนเองเป็นใบ้ออกมาว่า “ครั้งหน้าถ้าฝืนยัดตานสัตว์ปิศาจขนาดเท่ากำปั้นใส่ปากข้าอีก ข้าจะเตะก้นพวกเจ้าสองตัว”
พั่งจื่อและต้านิวกลอกตาใส่นางอย่างอารมณ์ไม่ดี ถ้าไม่ได้พวกข้าสองตัว เจ้าคงถูกส
