ัตว์ปิศาจกินจนกลายเป็นมูลสัตว์ปิศาจกองหนึ่งไปนานแล้ว ตอนนี้สมควรจะขอบคุณพวกเราอย่างยิ่ง ต่อไปเจ้าต้องเคารพพวกเราสองตัวและกราบขอบคุณทุกวัน
ไม่ต้องเอ่ยวาจา หลังจากสองตัวหนึ่งคนสบตากัน ก็มองความคิดในดวงตาของอีกฝ่ายออกทันที
“คนที่เคารพล้วนเป็นคนตาย หึๆๆ…” จินเฟยเหยากระแอมแล้วหัวเราะออกมา
นี่เวลาใดแล้ว เจ้าพวกนี้ยังมีเวลาว่างมาปะทะคารมอีก โชคดีที่ครู่หนึ่งนางก็นึกถึงเรื่องสำคัญขึ้นได้
จินเฟยเหยาใช้นิ้วที่สั่นไม่หยุดเหมือนเป็นตะคริว หยิบเกาะลอยได้ออกมาจากในถุงเฉียนคุน สภาพการณ์เช่นนี้ ถึงเวลาที่เกาะลอยได้จะแสดงอานุภาพแล้ว นางให้ต้านิวอุ้มตนเองไป ถ่ายทอดพลังวิญญาณเล็กน้อยเข้าเกาะลอยได้แล้วให้พั่งจื่อโยนเกาะลอยได้ออกไป เกาะลอยได้ขยายใหญ่เบียดต้นไม้ใหญ่กลางสระน้ำพิษทันที จากนั้นตั้งอยู่กลางน้ำพิษ
ภายใต้การวาดนิ้วของจินเฟยเหยา จัดวางก้อนหินที่พั่งจื่อย้ายมาลงบนน้ำพิษ สุดท้ายจินเฟยเหยานำวงเวทวิญญาณสิบสองปิศาจออกมากางรอบนอกเกาะลอยได้
วงเวทวิญญาณสิบสองปิศาจบวกกับสระน้ำพิษ สุดท้ายประกอบกับวงแสงรอบตัวเกาะลอยได้ ในที่สุดก็สามารถทำให้พวกนางอยู่อย่างสบายใจได้
จินเฟยเหยาหลบรักษาบาดแผลอยู
