ที่ย ส่วนดวงจิตของสัตว์ร้ายแห่งบรรพกาลตัวอื่นๆ ก็ปรากฏขึ้นน้อยครั้ง
เทาเที่ยที่กลืนกินเจ้านายและเพิ่งโตเต็มวัยก็เหนือล้ำกว่าสัตว์ปิศาจขั้นเก้าแล้ว มีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ควบคุม คิดจะเอาชนะผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตก็เป็นเรื่องง่าย ถ้าให้มันเลื่อนขั้นต่อไป เกรงว่าต้องใช้ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นมหายานจึงสามารถหยุดยั้งได้
สิ่งของที่ดีขนาดนี้ คิดไม่ถึงว่าจะประคองส่งมอบออกไป ทั้งยังถูกสายฟ้าผ่าตาย สีหน้าของทุกคนน่าเกลียดทันที ไม่เอ่ยถึงว่าผู้ใดครอบครองเทาเที่ยเพียงผู้เดียว ขอเพียงตกเป็นของสำนัก สำนักตงอวี้หวงก็อาจจะกลายเป็นสำนักใหญ่อันดับหนึ่งแห่งโลกวิญญาณเป่ยเฉินแทนที่สำนักฉีเทียน
จู๋ซวีอู๋คร้านจะมองสีหน้าของพวกเขา แต่ละคนสำนึกเสียใจอย่างยิ่ง แค้นจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ไม่รู้ว่าจินเฟยเหยาตายหรือยัง สามารถได้รับความโปรดปรานจากเทาเที่ย คงต้องโชคดีหน่อยกระมัง จู๋ซวีอู๋แอบคิดในใจ
“ศิษย์น้องจู๋ ข้าขอถามเจ้า เพราะเหตุใดตอนแรกจึงไม่บอกกล่าวพวกเราให้กระจ่างชัด ไม่เช่นนั้นพวกเราจะปล่อยให้นางหนีไปได้อย่างไร ตอนนี้เสียแรงเปล่า ไม่มีอะไรเหลือแล้ว หรือเจ้าคิดจะฮุบเทาเที่ยไว้คนเดียว?” มีคนยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่ค
