าบาง ที่โชคดีคือถึงแม้จะไม่เห็นคน แต่ก็ไม่เห็นสัตว์ปิศาจด้วย
ผ่านไปครู่หนึ่ง ฝนบนท้องนภายิ่งตกหนักมากขึ้นทุกที จินเฟยเหยาพบว่าเรื่องราวสาหัสยิ่ง น้ำฝนไหลเข้าไปในจมูกของนาง ทว่านางกลับขยับศีรษะไม่ได้เลยสักนิด
หรือว่าข้าต้องจมน้ำฝนตาย! ตายแบบนี้ขายหน้าเกินไปแล้ว ไม่เอานะ! พั่งจื่อ! ต้านิว! ใครก็ได้ ช่วยด้วย!
จินเฟยเหยาคิดจะตะโกน กลับส่งเสียงตะโกนไม่ออก คิดจะใช้การรับรู้ตรวจสอบถุงสัตว์ภูติ ทว่ากลับใช้การรับรู้ไม่ได้เลยสักนิด ได้แต่นอนอยู่บนพื้นราวกับท่อนไม้รอจมน้ำฝนตาย
ทันใดนั้น ใบไม้ขนาดใหญ่ก็ยื่นมาบังเหนือศีรษะจินเฟยเหยาและกันน้ำฝนให้ นางมองไปอย่างซาบซึ้งก็เห็นใบหน้ากบสองตัวถูกฟ้าผ่าจนดำมะเมื่อม จินเฟยเหยาตะลึงงันไปนิดหนึ่งจึงได้สติคืนมา นี่คือพั่งจื่อและต้านิวสินะ ร่างสีขาวบริสุทธิ์ของพวกมันถูกฟ้าผ่าจึงเปลี่ยนจากสีขาวกลายเป็นสีดำ ท่าทางสายฟ้าในตอนนั้นจะรุนแรงมาก ไม่เพียงโจมตีโดนเวทหนีไฟนรกที่ไร้ร่างจริง ยังโจมตีตนเองจนขยับเขยื้อนไม่ได้ ทั้งยังทำให้พั่งจื่อและต้านิวที่อยู่ในกระเป๋าสัตว์ภูติเกือบจะสุก
ดียิ่งนัก! คิดไม่ถึงว่าพวกมันจะหนีออกมาจากกระเป๋าสัตว์ภูติได้เอง ทั้งยังถือว่ามีสต
