น
นางคิดตกแล้ว ทว่าศิษย์สำนักฉีเทียนยังคิดไม่ตก ถึงแม้สายฟ้าเหล่านี้จะมีอานุภาพด้อยกว่าตอนผ่านด่านเคราะห์มาก แต่ถ้าโดนสายฟ้าผ่าเข้าสักสายก็สามารถเอาชีวิตน้อยๆ ของพวกเขาได้ เดิมทีก็ไม่ยินยอมพร้อมใจจะขึ้นเรืออยู่แล้ว ถ้าต้องเสียชีวิตอีกจะเคียดแค้นปานใด
พวกเขาตึงเครียดแทบตาย แน่นอนว่าก็มีผู้บำเพ็ญเซียนที่สงบนิ่ง ทว่าต้องไม่มีคนยินดีแน่ ดังนั้นท่าทางเอ้อระเหยของจินเฟยเหยาจึงทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจ ขณะที่สายฟ้าผ่าลงมาอย่างต่อเนื่อง จิตใจของพวกเขาก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้นทุกทีตามเสียงสายฟ้า
“พวกเจ้าอย่าทะเลาะกัน ขอเพียงมีอาจารย์ลุงโจวอยู่ สายฟ้าเหล่านี้ก็ผ่าเข้ามาในห้องเก็บสินค้าไม่ได้ ทุกคนนั่งลงให้ดี” บุรุษสีหน้าเคร่งขรึมคนหนึ่งตรงมุมพลันส่งเสียงเอ่ยวาจา
ฟังคำพูดของเขาแล้วสีหน้าของคนจำนวนไม่น้อยผ่อนคลายลง ทว่าผู้บำเพ็ญเซียนคนที่ด่าทอจินเฟยเหยาเมื่อครู่กลับไม่ฟังเลยสักนิด ชี้หน้าจินเฟยเหยาแล้วตะโกนต่อไป “ถึงอย่างไรข้าก็เห็นนางเป็นที่ขัดตา ให้สายฟ้าผ่านางตายไปเลย!”
เปรี้ยง! สิ้นเสียงของเขา สายฟ้าสีม่วงสายหนึ่งก็ผ่าลงมาบนดาดฟ้าเรือฟาดเปรี้ยงต่อหน้าต่อตาทุกคน จากนั้นเศษไม้ก็ปลิวว่อนเข้ามาในห้องเก็บ
