อยู่”
สยงเทียนคุนมาถึงโลกระดับวิญญาณจึงพบเห็นปัญหานี้ ที่นี่ศิลาวิญญาณชั้นล่างไม่มีค่า ทุกคนใช้ศิลาวิญญาณชั้นกลางซื้อขายสินค้า ผู้มีชื่อเสียงในโลกระดับดินอย่างเขามาถึงที่นี่ก็ยากจนเหมือนขอทาน ไม่ถูกสิ ที่โลกระดับดินเขาก็เป็นเพียงคนยากไร้ เพียงแต่ไม่มีผู้ใดรู้เท่านั้น
จินเฟยเหยาเห็นคำพูดและการกระทำของเขาขัดแย้งกันเองก็ไม่เร่งเร้าเขา เพียงแค่ยิ้มเอ่ยว่า “ไม่ได้มอบให้ท่านเปล่าๆ ต้องเก็บภูเขาลูกนั้นไว้ให้ข้า ต่อไปข้าก็ต้องเป็นซือจู่ น่าเกรงขามจริงๆ ถ้าสำนักที่มีชื่อของข้ากลายเป็นสำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียงไม่ได้ยังมีความหมายใด ถึงท่านไม่นำไปศิลาวิญญาณเหล่านี้ก็ถูกทิ้งให้ฝุ่นจับอยู่ที่นี่”
“นี่เป็นคนละเรื่อง เอามารวมกันไม่ได้” สยงเทียนคุนยังคงส่ายศีรษะ
“ท่านครุ่นคิดดูหน่อย ข้าคิดว่าผ่านไปครู่หนึ่งท่านคงคิดได้ปรุโปร่ง อีกทั้งข้ายังมีเงื่อนไข ต่อไปข้าอาจจะต้องหนีภัยไปหา ถึงตอนนั้นท่านจะไล่ข้าไปไม่ได้นะ” จินเฟยเหยาแข็งใจมอบให้เขา ถึงอย่างไรนางเอาไว้ก็ไม่มีประโยชน์ อีกทั้งตนเองบรรจุศิลาวิญญาณชั้นล่างจนเต็มกระเป๋าเก็บของหลายใบนานแล้ว ปกติก็ไม่มีประโยชน์อะไร
สยงเทียนคุนเหาะขึ้นจากในศิลาวิญญาณแล้ว
