็นของข้า ข้าย่อมทนเห็นมันปิดสำนักไม่ได้” จินเฟยเหยาลูบคลำศิลาวิญญาณเหล่านี้ที่ทำให้นางตื่นเต้นในตอนแรก พลางยิ้มเอ่ยว่า “ท่านนำอ่างใบนี้กับศิลาวิญญาณในนี้ไปเถอะ ไปสร้างเมืองขนาดใหญ่แห่งหนึ่งที่ไม่แพ้เมืองลั่วเซียนหน้าประตูสำนักจินคุน พวกเราก็เก็บค่าธรรมเนียมเข้าเมืองและค่าเช่าที่ ให้ศิษย์สวมชุดดีๆ และใช้สิ่งของดีๆ หน่อย จะได้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นและรับศิษย์ที่ดียิ่งขึ้นได้”
“ไม่ได้ ข้าเอาสิ่งของของเจ้าไปไม่ได้ แบบนี้ข้ายังจะนับเป็นบุรุษได้อย่างไร” สยงเทียนคุนเก็บรอยยิ้ม เอ่ยอย่างจริงจังผิดปกติ
เขาต้องการศิลาวิญญาณอย่างยิ่ง มีศิลาวิญญาณเหล่านี้ ไม่กี่ปีก็สร้างเมืองขนาดใหญ่ที่ไม่แพ้เมืองลั่วเซียนได้สำเร็จ สำนักก็เจริญรุ่งเรือง ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย ทว่านี่เป็นสิ่งของของจินเฟยเหยา ตนเองจะนำมันไปได้อย่างไร
จินเฟยเหยาเล่นศิลาวิญญาณในมือ เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “ข้าเก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ การซื้อของวิเศษที่โลกระดับวิญญาณต้องใช้ศิลาวิญญาณชั้นกลางทั้งหมด โดยพื้นฐานแล้วศิลาวิญญาณชั้นล่างเป็นสิ่งที่มนุษย์ธรรมดาใช้ มีศิลาวิญญาณมากมายขนาดนี้เสียเปล่า ซื้อได้แต่พวกหญ้าวิญญาณกากๆ ยังเป็นผียากไร้
