ในเมื่ออาจารย์ชอบ เช่นนั้นก็รับไว้ คงจู๋อู๋ครุ่นคิด ต่อให้เคยใช้ศิลาวิญญาณชั้นบนซื้อสิ่งของ อีกทั้งหน้าตายังแปลกประหลาด ต่อไปก็เป็นของดีที่ใช้มอบให้เป็นของขวัญได้
“ศิษย์น้องเล็ก เจ้าตัดสินใจจะไปโลกระดับเทพจริงๆ หรือ?” คงจู๋อู๋เอ่ยถามอีกครั้ง ก่อนที่จู๋ซวีอู๋จะออกจากสำนักสั่งไว้ว่าต้องดูแลนางให้ดี ทว่าตอนนี้นางจะจากไปเอง เจ้าสำนักก็ให้นางไปทำธุระ เกรงว่าคงขัดขวางไม่ได้
จินเฟยเหยาพยักหน้า “มีอะไร โลกระดับเทพน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ? ไหนบอกว่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมสามารถโดยสารเรือไปจากเมืองวั่นเซียนสุ่ยได้ ถึงแม้หนึ่งร้อยปีจะออกเดินทางสักครั้ง ค่าตั๋วเรือก็แพง แต่ไม่ได้บอกว่าต้องเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่จึงสามารถไปได้”
ท่าทางนางจะไม่เคยได้ยินอะไรมาเลยจริงๆ!
คงจู๋อู๋มองจินเฟยเหยาที่มีสีหน้างุนงง ได้แต่บอกว่า “โลกระดับเทพไม่ได้สงบสุขเหมือนโลกระดับวิญญาณ ที่นั่นมีการสู้รบวุ่นวาย มักจะลงมืออย่างหนักหน่วงเพื่อให้ได้ดินแดนส่วนหนึ่งบ่อยๆ”
“ดุร้ายขนาดนี้? แล้วยังมีคนไปทำอะไร” จินเฟยเหยาเพิ่งได้ฟังสภาพของโลกระดับเทพเป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้นางไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะไปโลกระดับเทพ คนโง่งมจึงใช้เงินสองแสนศิลาวิญญาณชั้นกลางไปโดยสารเรืออะไรนั่น
ที่จริงคงจู๋อู๋ก็ไม่เคยไป เพียงแต่ได้ยินมาจึงเล่าเรื่องที่ตนเองรู้ให้นางฟัง “ที่นั่นมีสิ่งของดีๆ ไม่น้อย หญ้าวิญญาณหรือวัตถุดิบตานสัตว์ปิศาจ วัตถุดิบห
