ในเมื่อต้องจัดการตัวอ่อนในท้องของผู้บำเพ็ญเซียนสตรีเหล่านี้ก่อน ทุกคนจึงจากไปไม่ได้ชั่วคราว ถึงแม้จะร้อนใจ แต่นึกถึงว่าคิดเพื่ออนาคตของทุกคน บรรดาผู้บำเพ็ญเซียนสตรีจึงไม่อาละวาดว่าจะจากไป
พวกนางถูกขังมานาน ไม่เคยใช้พลังวิญญาณมาหลายปีถึงหลายสิบปี จึงไม่คุ้นเคยและติดขัด คิดจะกำจัดตัวอ่อนในท้องจำเป็นต้องใช้เวลา ถ้ามีสิ่งของจำพวกยาหล่อเลี้ยงวิญญาณ ยาบำรุงให้ความอบอุ่นก็จะดีหน่อย
ยาเหล่านี้จินเฟยเหยาไม่มี ต่อให้มีก็ไม่เพียงพอจะให้คนเกือบสามร้อยคนใช้ นางได้แต่พาอวี้จูไปค้นในตึกเล็กๆ ดูว่าจะหายากและสิ่งของมีค่าพบหรือไม่
ในตึกเล็กๆ มีกลิ่นแป้งหอมอบอวล ทำให้คนสำลักจนรู้สึกไม่สบาย จินเฟยเหยาพาอวี้จูขึ้นลงค้นหารอบหนึ่ง ขนาดเตียงยังถูกนางฟันเป็นชิ้นๆ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงกำแพงที่อาจจะเป็นห้องลับ ชั่วครู่ ตึกเล็กๆ ก็ถูกจินเฟยเหยารื้อทั้งหลัง
นางรื้อตึกเล็กๆ แล้วยังไปค้นในทางเดินศิลาแต่ละสายอีกรอบหนึ่ง นางไม่ได้เข้าไปในถ้ำศิลาที่ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีเหล่านี้อาศัยอยู่ ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าด้านในไม่มีสิ่งของ ต่อให้มีบนประตูเหล็กก็มีวงเวทป้องกันพลังวิญญาณ ถ้าตนเองเข้าไปแล้วมีคนปิดจากข้างนอก นั่นคือหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ
“ยากจนเกินไปแล้ว คนเหล่านี้ใช้ชีวิตอยู่อย่างไรกันแน่!” จินเฟยเหยาเดินออกมาด้วยใบหน้าขมขื่นพลางส่งเสียงบ่นอย่างไม่พอใจ
นางรื้อวังต้งหวงทั้งหมดเป็นชิ้นๆ จึงหาวงเวทหลบหนีสวรรค์พบอย่างยากเย็น อย่างอ