ื่นล้วนเป็นขยะที่ทำให้คนเห็นอยากหลั่งน้ำตา ลำบากท่านอ๋องหมาจื่อแล้วจริงๆ เพียงยางดอาหารที่ให้ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีขั้นฝึกปราณก็ทำให้เขาต้องใช้ชีวิตอย่างรัดเข็มขัดแล้ว
จินเฟยเหยาหายาพบไม่มาก มีเพียงยี่สิบสามสิบเม็ด นางแบ่งให้พวกผู้บำเพ็ญเซียนสตรีที่ท้องโตและร่างกายอ่อนแอเป็นพิเศษ แบ่งให้คนละส่วนก็ไม่ได้ หนึ่งเม็ดต้องแบ่งสองส่วนสามส่วน ให้ทุกคนจัดการท้องก่อน
ฉวยโอกาสขณะที่คนเหล่านี้หาที่นั่งสมาธิด้านข้างและใช้พลังวิญญาณทำให้สิ่งที่อยู่ในท้องกลายเป็นความว่างเปล่า จินเฟยเหยาที่อยู่ทางด้านข้างหยิบหมึกยันต์และกระดาษยันต์ออกมาแล้วเริ่มวาดยันต์
“ผู้อาวุโสจิน ท่านหลอมสร้างยันต์อะไร” อวี้จูอยู่ว่างไม่มีอะไรทำจึงนั่งยองๆ ลงข้างจินเฟยเหยาและเอ่ยถามอย่างสงสัย ขอเพียงยาในตัวนางไม่ใช่สิ่งล้ำค่าเป็นพิเศษก็แบ่งให้ทุกคนจนหมด
“ทำยันต์ถ่ายทอดเสียงนิดหน่อย พรุ่งนี้ให้พวกนางถ่ายทอดเสียงไปบอกสำนักตนเองให้พวกเขามารับ” จินเฟยเหยาก้มหน้า ระหว่างที่เอ่ยวาจาก็วาดยันต์ถ่ายทอดเสียงใบหนึ่งออกมา จากนั้นค่อยใช้สองนิ้วกดบนกระดาษยันต์ บังคับให้พลังวิญญาณเข้าไป ยันต์ถ่ายทอดเสียงมีแสงสว่างวาบขึ้นก็หลอมสร้างยันต์ใบหนึ่งเสร็จสิ้น
ฝีมือของนางรวดเร็วอย่างยิ่ง โดยพื้นฐานแล้วไม่ผิดพลาดทำให้อวี้จูอิจฉาอย่างยิ่ง “ผู้อาวุโสจิน ฝีมือการหลอมสร้างยันต์ของท่านชำนาญยิ่ง มีพรสวรรค์มาก ผู้อาวุโสใจดีจริงๆ คิดได้รอบคอบถึงเพียงนี้ เตรียมยั
