ไร คนอื่นๆ กำจัดทิ้ง บางคนที่ให้กำเนิดแล้วและยังไม่ได้อุ้มท้องก็สามารถล้างมลทินกลับเข้าสู่สำนักได้ ส่วนพวกนางจะทำอย่างไร จะจัดการกับทารกเหล่านี้อย่างไร?
ถึงแม้จะเคียดแค้นเจ้าหมาจื่อสุดขีด ทว่าเด็กพวกนี้กลับเป็นบุตรที่ตนเองให้กำเนิด ถ้าฆ่าทิ้งก็หักใจทำไม่ลง แต่ถ้าพากลับไปเลี้ยงจนเติบใหญ่ การคงอยู่ของพวกเขาก็คือการสาดเกลือลงบนบาดแผลบ่อยๆ ไม่มีใครยินยอมพาตราบาปเหล่านี้ไป จะฆ่าก็ทำไม่ลง จะเลี้ยงก็ไม่อยากเลี้ยง ได้แต่ขอความเห็นจากจินเฟยเหยาที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรสูงที่สุด
จินเฟยเหยาเหงื่อแตก คงไม่ได้ให้ข้าแบกกลับไปเลี้ยงนะ อีกทั้งตนเองก็ไม่มีรสนิยมสังหารทารกเล่น นางครุ่นคิดจากนั้นจึงเอ่ย “มิสู้รวมทั้งหมดไว้ด้วยกัน หลังจากแจ้งแต่ละสำนักแล้วก็เอ่ยเรื่องทารกเหล่านี้กับสำนักและมอบให้ผู้อาวุโสเหล่านั้นจัดการแก้ไข ถ้ามีพลังวิญญาณก็น่าจะถูกรับไว้เป็นศิษย์ ต่อให้ไม่มีพลังวิญญาณ ตระกูลผู้บำเพ็ญเซียนในสังกัดก็สามารถรับเลี้ยงได้ ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็หาคนเลี้ยงในเมืองแล้วให้เงินเยอะๆ หน่อย ถ้าไม่วางใจก็มาแอบดูได้ สมควรไม่มีปัญหา”
เอ่ยถึงเรื่องนี้นางก็มองผู้บำเพ็ญเซียนสตรีที่บุตรถูกโยนลงลาวาก่อนหน้านี้ หว่างคิ้วนางมีไฝแดง จำได้ง่ายอย่างยิ่ง ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนั้นเห็นจินเฟยเหยามองมาก็ยิ้มให้ ไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดเสียใจเลยสักนิด รู้สึกสบายใจกว่าบรรดาผู้บำเพ็ญเซียนที่อุ้มท้องและอุ้มทารกมากนัก
จินเฟยเหยา
