คนนี้ “เจ้ารีบไปบอกหลี่ซือ ให้เขารีบเอาวัตถุดิบอาหารทั้งหมดมาปรุงอาหารออกมา ที่นี่มีตัวกินจุ อย่าให้เสียหน้าสำนักตงอวี้หวงเรา นางกินได้เท่าไร ข้าจะให้นางกินเท่านั้น ดูสิว่ากระเพาะนางหรือโกดังของตำหนักเซียวเทียนจะใหญ่กว่ากัน!”
“ขอรับ” ศิษย์ยกอาหารรีบล่าถอยออกไป ให้ศิษย์คนอื่นๆ รีบยกผลไม้มาขึ้นโต๊ะ นี่คือส่วนที่คำนวณไว้เรียบร้อยแล้ว เนื่องจากเกรงว่ามีคนมากะทันหันแล้วอาหารไม่เพียงพอ ดังนั้นจึงเตรียมไว้สามชุด คิดไม่ถึงว่าตอนนี้คนอื่นเพิ่งกินคำเดียว ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีที่ปรากฏตัวขึ้นกลางคันคนนี้ กินหมดไปแล้วสองชุด ถ้าไม่ทำเพิ่มคงไม่ไหว
“ทุกคนเชิญรับประทาน” บรรยากาศในงานเลี้ยงเงียบเกินไป ทุกคนต่างมองโต๊ะที่ว่างเปล่าของจินเฟยเหยา ฉือชางเจินเหรินได้แต่ยิ้มเรียกทุกคน ตนเองฉลองวันเกิดอยู่ดีๆ ถ้าทำให้งานเงียบกริบจะไม่เป็นมงคล
ราวกับพบว่าทำแบบนี้ไม่ดีนัก ทุกคนจึงรั้งสายตากลับมา พูดคุยและหัวเราะเบาๆ ส่วนเมี่ยวอวี่เจินเหรินราวกับสงสัยจินเฟยเหยาอย่างยิ่ง จึงนำอาหารของตนเองจานหนึ่งให้นาง “ความอยากอาหารของเสี่ยวเหยาดีจริงๆ ไม่เคยกินอาหารแบบนี้สินะ จะกินเร็วก็เป็นเรื่องปกติ เจ้ากินจานนี้ก่อนเถอะ อีกสักครู่อาหารอื่นๆ ก็มา”
“ขอบคุณเจินเหริน” จินเฟยเหยารับอาหารมา แล้วตบใส่ใบหน้า ภายในชั่วพริบตาเมื่อนางวางจานหยกลง ในนั้นก็เกลี้ยงเกลาแล้ว
“ยอดเยี่ยมยิ่ง…” เมี่ยวอวี่เจินเหรินไม่รู้ว่าสมควรจะบรรยายอย่างไร ไ
