ินไป จอมมารหลงไม่ใจดีขนาดนี้หรอก
จริงสิ ตานสัตว์ปิศาจ!
จินเฟยเหยาพลันได้สติขึ้นมา พั่งจื่อและต้านิวบ้าคลั่งอยู่ข้างนอก ตนเองสามารถนำตานสัตว์ปิศาจออกมาขณะที่มังกรถูกพวกมันกินได้พอดี
ยามนี้พั่งจื่อกำลังร้องคำราม ใช้ขาฟาดบนร่างมังกรจือโม่ตัวหนึ่งหลายครั้ง จากนั้นก็โอบกอดมันแทะกิน มังกรจือโม่รัดพั่งจื่อแน่นราวกับอสรพิษ ส่วนต้านิวก็ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอ อ้าปากพุ่งไปกัดหางของมังกรจือโม่
“พวกเจ้าอย่าขยับ ข้าจะเอาตานสัตว์ปิศาจ!” จินเฟยเหยาฉวยโอกาสนี้พุ่งออกจากเกาะลอยได้ ทงเทียนหรูอี้กลายเป็นกระบี่ยาวคิดจะแทงทะลุส่วนหัวของมังกรจือโม่ ต้องชิงตานสัตว์ปิศาจมาก่อนที่มันจะถูกกบสองตัวกิน
“อ๊บ!” ต้านิวพลันคำรามอย่างเดือดดาล ฟาดฝ่ามือใส่จินเฟยเหยา มันลงมืออย่างกะทันหัน อีกทั้งจินเฟยเหยาก็คิดไม่ถึงว่าต้านิวที่แสนเชื่องจะลงมือทุบตีตนเอง ดังนั้นจึงไม่ได้ระวังป้องกันถูกมันตบกลับไปบนเกาะลอยได้ หัวทิ่มลงในแปลงยาสมุนไพร
“เพ้ย! พวกเจ้าสองตัวจะกบฏหรือ!” จินเฟยเหยาลุกขึ้นนั่ง ตะโกนใส่ท้องนภาในสภาพดินเต็มหน้า ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมถูกสัตว์ภูติขั้นหนึ่งทุบตี ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปยังมีหน้าไปพบเจอผู้คนหรือ!
……………………………..
