ปจะเปลี่ยนเป็นบ้าคลั่งทันที จนกระทั่งใช้พลังวิญญาณในผลอายุยืนสีแดงหมดเกลี้ยงจึงคืนสู่สภาพเดิมได้ แน่นอนว่าสำหรับสัตว์ภูติก็มีฤทธิ์เช่นเดียวกัน” คำพูดอันเย็นชาของจอมมารหลงดังมาจากในกระท่อมที่ปิดสนิท
“บ้าคลั่ง?” จินเฟยเหยาตะลึงงัน เงยหน้าขึ้นก็เห็นพั่งจื่อเปลี่ยนร่างจนมีขนาดสูงสิบกว่าจั้งพาต้านิวที่สูงเจ็ดแปดจั้งไล่ล่ามังกรหมอกและมังกรอื่นๆ ไปทั่ว
พลังการบำเพ็ญเพียรของมันเพิ่งขั้นสี่ ก่อนหน้านี้ยังจัดการมังกรหมอกเดี่ยวๆ ได้พอดี ตอนนี้ด้านนอกมีมังกรหมอกมากมายปานนั้น พั่งจื่อก็ไม่ใส่ใจ จับมังกรหมอกยัดใส่ปาก มังกรจือโม่สีดำขั้นหก พั่งจื่อก็ไม่ขลาดกลัวเลยสักนิด กินพลางสาดน้ำพิษสะเปะสะปะด้วยดวงตาแดงก่ำ
ต้านิวเพิ่งขั้นหนึ่ง ก่อนหน้านี้จะทำอย่างไรก็เลื่อนขั้นไม่ได้มาตลอด ตอนนี้ภายใต้ฤทธิ์ของผลอายุยืนสีแดงร่างกายขยายใหญ่ถึงเจ็ดแปดจั้ง อีกทั้งมันยังติดตามด้านหลังของพั่งจี่อ แย่งกินเนื้อมังกรที่ถูกพั่งจื่อกัด
บ้าคลั่งเกินไปแล้ว กบสองตัวดวงตาแดงก่ำเห็นสิ่งใดก็กัดสิ่งนั้น จินเฟยเหยาครุ่นคิด ตัดสินใจไม่ออกไป ยืนดูสถานการณ์อยู่ด้านในก่อนแล้วค่อยว่ากัน
จินเฟยเหยายิ่งมองก็ยิ่งสะท้านขวัญ อดยินดีไม่ได้ที่ผลอายุยืนของตนเองถูกจอมมารหลงแย่งไป ไม่เช่นนั้นตอนนี้ตนเองคงบ้าคลั่งอยู่ข้างนอก เอ๋?…ผลอายุยืนสีแดง…เป็นไปไม่ได้ เขาต้องรู้แน่ว่านางอยากกิน จินเฟยเหยารู้สึกว่าความคิดที่เกิดขึ้นของตนเองในยามนี้น่าขำเก
