มองดูอย่างละเอียด จินเฟยเหยาจึงสังเกตเห็นว่าด้านหลังร่างมารดำยังมีคนอีกผู้หนึ่ง เส้นผมสีดำอันคุ้นเคย ริมฝีปากที่ปิดสนิท และสีหน้าซีดขาวนิดๆ ถ้าไม่ใช่จอมมารหลงแล้วจะเป็นใคร เห็นร่างของเขาราวกับได้รับบาดเจ็บ กำลังมองนางด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก
จินเฟยเหยาตะลึงงันไปหลายอึดใจ ทันใดนั้นก็หมุนตัวหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว
มารดำและมังกรยักษ์ไม่ได้ไล่ตามนางมา ฝุ่นธุลีเล็กๆ แบบนี้ไม่น่าสนใจมองดูเลยสักนิด จอมมารหลงเพียงแค่มองทิศทางที่นางหลบหนีไป แล้วเพ่งความสนใจมาที่ร่างมังกรยักษ์เบื้องหน้า
เมื่อครู่มีปรากฏการณ์เจี๋ยตันบนท้องฟ้าเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ช่วยเหลือจอมมารหลงได้มาก คิดไม่ถึงว่าจะทำร้ายมังกรชางหวงอวี้เบื้องหน้าให้บาดเจ็บสาหัส อีกนิดเดียวก็จะติดกับของมันแล้ว
ในยามนี้เอง ไกลออกไปเงาร่างสีฟ้าดำดวงหนึ่งเร่งรุดมาอย่างรีบร้อน คิดไม่ถึงว่าจินเฟยเหยาจะวิ่งกลับมา เห็นนางพุ่งเข้าใส่ด้านหลังของจอมมารหลง โยนของวิเศษออกมาอย่างรวดเร็ว กางม่านแสง พริบตาก็ปกป้องตนเองอย่างแน่นหนา
ในขณะที่จอมมารหลงไม่เข้าใจว่านางกลับมาได้อย่างไร ก็เห็นไกลๆ มีเงาสีดำกลุ่มหนึ่งพุ่งมาหา ที่แท้เป็นมังกรหมอกขั้นห้ากลุ่มหนึ่ง มังกรหมอกกำลังไล่ตามจินเฟยเหยามาอย่างชั่วช้าสามานย์สุดขีด เห็นมังกรชางหวงอวี้และมารดำลอยอยู่เบื้องหน้า ทั้งหมดก็หยุดลงและสะบัดหน้าหนีไปหมดโดยไม่ลังเลเลยสักนิด
จินเฟยเหยาที่ยืนอยู่ห่างจากด้านหลังจอมมารหลงประมา
