หญ่เท่ามังกรชางหวงอวี้ แต่ก็มีขนาดไม่เล็กนักยาวประมาณสิบกว่าจั้ง ทว่าก็ถูกพั่งจื่อที่เปลี่ยนร่างให้ใหญ่ขึ้นเคี้ยวกินจนหมดทั้งหนังทั้งกระดูก
“พั่งจื่อ ด้านนี้พุ่งมาอีกตัวแล้ว!” ทางซ้ายมีมังกรหมอกพุ่งมาอีกตัว จินเฟยเหยาไม่กล้าไปจากเบื้องหน้าของจอมมารหลง รีบเคลื่อนโล่ทงเทียนหรูอี้อีกชิ้นขึ้นต้านรับจากนั้นตะโกนเสียงดังบอกพั่งจื่อ
พั่งจื่อลูบท้อง พลันพบว่ามังกรหมอกขั้นห้าจัดการได้ง่ายดายยิ่ง ไม่ร้ายกาจอะไรสักนิด ความเชื่อมั่นของมันเพิ่มขึ้นมาก จึงกระโดดยื่นขาหน้าไปจับมังกรหมอกอีก
มังกรหมอกตัวนี้เห็นท่าทางไม่ดี หมุนตัวคิดจะหลบหนี กลับถูกพั่งจื่อใช้ลิ้นแปะติดไว้และถูกมันลากกลับมา พอคว้าได้ก็กัดเคี้ยว ถูกพั่งจื่อกินจนหมดราวกับลมแรงกวาดม้วนเศษเมฆ พั่งจื่อกินเสร็จยังไม่หนำใจ เริ่มดีดลิ้นออกไปคว้ามังกรหมอกที่เหาะไปมารอบด้านราวกับสายฟ้าแลบ ทำให้มังกรหมอกหวาดกลัวจนต้องหลบหลีกไปทั่ว แต่เนื่องจากตัดใจจากกลิ่นโลหิตของมังกรชางหวงอวี้ไม่ได้ จึงเหาะไปมาอยู่รอบๆ ไม่ยอมจากไป ทำให้พั่งจื่อจับได้หลายตัว
เสียงร้องของมังกรชางหวงอวี้ยิ่งดังขึ้นทุกที ปากของมันพ่นบอลแสงออกมาทีละดวง โจมตีไปรอบด้านอย่างสะเปะสะปะ มังกรหมอกจำนวนมากถูกมังกรชางหวงอวี้โจมตีร่วง และถูกพั่งจื่อได้ประโยชน์ไป บอลแสงเหล่านี้มีจำนวนมากที่โจมตีมาทางจอมมารหลง ทั้งหมดถูกจินเฟยเหยาใช้ทงเทียนหรูอี้สกัดไว้ แต่ละครั้งทำให้นางสั่นสะเทือนจนต้องล่า
