มือสีดำทะลุร่างของมันอย่างง่ายดาย ฉากนี้น่าตื่นตะลึงอย่างยิ่ง ราวกับมีหนอนสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนชอนไชเข้าไปในนั้นก็มิปาน ทำให้คนรู้สึกไม่สบายไปทั่วร่าง
“เพราะเหตุใดไฟนรกช่วงท้าย ดูแล้วไม่เหมือนช่วงต้นเลย ไม่มีสิ่งที่ดูเหมือนไฟเลยสักนิด” จินเฟยเหยาพึมพำเบาๆ ไม่รู้ว่าหลังเจี๋ยตันแล้วเจ็ดวิญญาณรวมจิตที่สามารถเรียนได้พอใช้ออกมาจะมีพลังพิเศษเช่นไร
มือสีดำเหล่านี้ไม่รู้ว่าคว้าโดนสิ่งใด เริ่มค่อยๆ ลากออกมาข้างนอก ส่วนมังกรชางหวงอวี้กำลังร่ำร้องอย่างทุกข์ทรมาน คิดจะดิ้นรนออกจากการโจมตีของทะเลเพลิงนรก
“นิ่งอึ้งทำไม รีบคุ้มกันสิ!” ในขณะที่ความสนใจของจินเฟยเหยาเพ่งไปยังมังกรชางหวงอวี้ จอมมารหลงทางด้านหลังก็ตวาดอย่างเย็นชา
จินเฟยเหยารีบหันมาก็เห็นมังกรหมอกตัวหนึ่งพุ่งปราดมาจากด้านหลัง อ้าปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวอันแหลมคม คิดจะลอบโจมตีจอมมารหลงที่กำลังควบคุมไฟนรกและมารดำอย่างสุดกำลัง
“ไป!” จินเฟยเหยาสะบัดมือ โล่ทงเทียนหรูอี้ชิ้นหนึ่งพุ่งไปสกัดทางด้านหลังของจอมมารหลงทันที
มังกรหมอกใช้หัวกระแทกโล่ จินเฟยเหยาฉวยโอกาสนี้ล้วงพั่งจื่อที่ซ่อนอยู่ในอกออกมาแล้วเหวี่ยงไปใส่มังกรหมอก “ท่าไม้ตาย!”
พั่งจื่อที่เพิ่งมีพลังการบำเพ็ญเพียรขั้นสี่ถูกบีบให้ทำเรื่องที่ความสามารถไม่ถึง หลังจากพลิกตัวขยายร่างใหญ่ก็ร่วงลงด้านหลังจอมมารหลง ขาหน้าสองข้างคว้ามังกรหมอกแล้วอ้าปากกัดมันจากนั้นก็เคี้ยว
ถึงแม้มังกรหมอกจะมีขนาดไม่ใ
