เร็จหนึ่งเตาได้ยาที่ติดกลิ่นหอมของเนื้อสองเม็ด เมื่อเริ่มเจี๋ยตันก็กินลงไปเม็ดหนึ่ง เมื่อครู่ก็กินโลหิตตานมารลงไปอีก เห็นปราณวิญญาณสีฟ้าดำปกคลุมทั่วร่างนางทำให้คนอดสงสัยไม่ได้ ยายนี่คงไม่ได้กลายเป็นมารไปหรอกนะ
ภายในกระจกสี่วิตกไม่เกิดปรากฏการณ์บนท้องฟ้า ไม่ว่าที่นี่จะมีสี่ฤดูอย่างไร ก็เป็นเพียงพื้นที่ว่างเล็กๆ เท่านั้น จินเฟยเหยาเจี๋ยตันปรากฏการณ์บนท้องฟ้าเกิดขึ้นภายนอกเจตจำนงหกเหลี่ยม จินเฟยเหยาไม่ได้ครุ่นคิดว่าตอนนี้จอมมารหลงอยู่ที่ใด ไม่ว่าอยู่ที่ใดตนเองก็จะเจี๋ยตัน และนางยังเตรียมตัวฉวยโอกาสขณะเกิดปรากฏการณ์บนท้องฟ้าเมื่อเจี๋ยตันสำเร็จ ชักนำพลังปราณแห่งฟ้าดินทะลวงเจตจำนงหกเหลี่ยมออกไปเรียบร้อย
ทันใดนั้น นางพลันลืมตา ปราณวิญญาณบนร่างทะลักออกมาทำให้พั่งจื่อและต้านิวตกใจกลัวนึกว่านางจะระเบิดตนเอง
ภายในเจตจำนงหกเหลี่ยมสั่นสะเทือน ปราณวิญญาณจำนวนมหาศาลทะลักทลายออกมาจากร่างจินเฟยเหยา ชักนำให้เจตจำนงหกเหลี่ยมเกิดความวุ่นวาย การสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นทุกที นางคำรามลั่นชูสองมือขึ้นฟ้า พลังวิญญาณทะยานขึ้นสู่ท้องนภาโจมตีเสาศิลาเหนือศีรษะจนปริแตกเป็นช่องสีดำสนิท
“ไป!” จินเฟยเหยากระโดดลุกขึ้น หิ้วกบสองตัวที่ยังถือตะเกียบและชามมุดเข้าไปในรอยแยกนั้นในพริบตา
จินเฟยเหยาพกพาปราณวิญญาณอันเข้มข้นตลอดร่าง รู้สึกว่าการรับรู้ของตนเองกำลังขยายออก ห้วงการรับรู้กำลังปั่นป่วน ทั่วร่างเปี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณ
