้ดีกว่า” ไป๋เจี่ยนจู๋ไม่ใช่คนโง่ เรื่องที่โม่อวี่จู๋ทำเป็นประจำยุ่งมาก เขาเห็นอย่างชัดเจนอยู่แล้ว เพียงแต่ในสำนักนี้ใช่สมควรมีกฎระเบียบหรือไม่ ห้ามเชิญแขกมางานฉลองวันเกิดและงานรับอนุภรรยา แต่งภรรยาได้คนเดียว ให้กำเนิดบุตรก็มิอาจให้กำเนิดทุกวัน ถ้าไปงานฉลองวันเกิดจนหมดก็มีเพียงสองร้อยกว่าฉบับมิใช่หรือ
เขาแบ่งการรับรู้เล็กน้อยไปกวาดดูด้านในก็ตะลึงงัน มีผู้อาวุโสขั้นกำเนิดใหม่สองคน ภายในเดือนนี้ให้กำเนิดบุตรรวมทั้งหมดสิบเอ็ดคน นี่มีอนุภรรยามากเพียงใดกันแน่!
ไป๋เจี่ยนจู๋เจี๋ยตันเป็นเรื่องมงคลของตำหนักซวีชิงต้องเชิญแขกมามากเป็นธรรมดา คงจู๋อู่เชิญทุกคนรอบหนึ่ง ในที่สุดก็สามารถชดเชยของขวัญที่ส่งมอบออกไปได้ ศิษย์เหล่านี้ไม่มุมานะเอาเสียเลยขนาดงานมงคลสักงานก็ยังไม่มี แม้แต่วันเกิดก็ถูกเขาให้โม่อวี่จู๋บีบบังคับให้ทุกคนต้องจัดงานเลี้ยงสักครั้ง ไม่เช่นนั้นสิ่งของมีแต่ออกไปไม่มีเข้ามา ผ่านไปไม่กี่ปีตำหนักซวีชิงคงกลายเป็นตำหนักยาจก
สองปีต่อมา เป็นฤดูหนาวของเจตจำนงหกเหลี่ยมอีกครั้ง ภายในถ้ำใต้กองหิมะมีกลิ่นหอมของเนื้อชาบูอันคุ้นเคยส่งออกมาดังเดิม
ยังเป็นหม้อเปลือกหอยสายรุ้ง เพียงแต่ปีนี้มีเพียงสองใบ พั่งจื่อและต้านิวนั่งล้อมวงกินเนื้อชาบูด้วยกันอย่างเงียบงัน ในพื้นที่ว่างแคบเล็กข้างหม้อชาบูมีจินเฟยเหยานั่งทะลวงเจี๋ยตันมาห้าวันแล้ว
ขั้นตอนการเจี๋ยตันของนางราบรื่นอย่างยิ่ง ยาปราณฟ้าดินห้าธาตุหลอมสำ
