จากนั้นเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ศิษย์น้องไป๋ นี่เป็นงานที่ข้าเลือกให้เจ้าโดยเฉพาะ สิ่งของที่ต้องนำไปพวกเราจะจัดเตรียมให้เจ้า เจ้าเพียงแค่เดินเล่นรอบๆ ก็พอ เจ้าบรรลุขั้นหลอมรวมพอดีจะได้แวะไปคารวะให้ทั่ว”
ไป๋เจี่ยนจู๋ถือป้ายหยกเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ “ศิษย์พี่ใหญ่ เรื่องอะไรกันแน่?”
“ทั้งหมดเป็นเรื่องมงคลของบรรดาอาจารย์อา ศิษย์พี่ศิษย์น้องและศิษย์หลานแห่งตำหนักอื่นๆ มีงานมงคลสมรส ให้กำเนิดบุตร และงานเลี้ยงฉลองวันเกิด รวมทั้งหมดห้าร้อยหกสิบฉบับ บางฉบับรับอนุภรรยา เจ้าไปพบปะตามเวลาและเป็นตัวแทนตำหนักซวีชิงส่งมอบของขวัญก็พอ” โม่อวี่จู๋ตบบ่าของเขาเป็นการให้กำลังใจ
ไป๋เจี่ยนจู๋ถือป้ายหยกอย่างไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เรื่องนี้ง่ายดายจริงๆ ทั้งยังสามารถได้รับประทานอาหารวิญญาณเลิศรสนานาชนิด ทว่าเขาเอ่ยด้วยสีหน้าขมขื่น “ศิษย์พี่ใหญ่ หนึ่งปีมีเพียงสามร้อยหกสิบห้าวัน นี่ท่านมีถึงห้าร้อยหกสิบฉบับ ในสำนักจะมีคนมากมายปานนี้แต่งงานได้อย่างไร”
โม่อวี่จู๋ตบบ่าเขา “สามร้อยหกสิบห้าฉบับเป็นงานอวยพรวันเกิด วันหนึ่งในจำนวนนั้นมีคนถือกำเนิดถึงห้าหกคน ไม่ต้องกลัว เจ้าก็บอกว่าเจ้าต้องทำให้พลังการบำเพ็ญเสถียร เพียงโผล่หน้าไปให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องหรือผู้เยาว์ที่อยู่ขั้นเดียวกันเห็นก็พอ ข้ายุ่งจริงๆ ถ้าเจ้าไม่ยอมไปยังมีงานจิปาถะภายในตำหนักต้องจัดการอีก ถ้าเจ้าอยากทำ พวกเราแลกกันก็ได้”
“ช่างเถอะ ข้าไปงานพวกนี
