หรูอี้กลายเป็นมีดเล่มบางบินไปอย่างรวดเร็วตัดเนื้อตรงที่อ่อนนุ่มที่สุด
จินเฟยเหยาเริ่มฟุ่มเฟือยขึ้นมา จากมีสิ่งใดก็กินสิ่งนั้นจนตอนนี้เลือกแต่ส่วนที่ดีที่สุดและอ่อนนุ่มที่สุด ต่อให้ฟุ่มเฟือยแบบนี้ ในพื้นที่ว่างของกระเป๋าเก็บของ กำไลข้อมือ และถุงเฉียนคุนของนาง โดยพื้นฐานแล้วเมื่อสิ้นสุดฤดูใบไม้ผลิทั้งหมดก็ถูกบรรจุจนเต็ม
ฤดูใบไม้ผลิผ่านไป ฤดูร้อนที่มีทะเลทรายอันร้อนระอุก็มาถึง ห้องเล็กๆ ซึ่งทำจากใบไม้สีเขียวก็ถูกแดดเผาจนแห้งกรอบ ลมพัดคราหนึ่งก็กลายเป็นเศษซาก ด้านบนสุดของเสาศิลาถูกจินเฟยเหยาขุดเป็นถ้ำแห่งหนึ่ง ยอดกระโจมผุพังไปนานแล้วกลายเป็นธงขาดๆ ผืนหนึ่งที่แขวนไว้บนกระดูกสัตว์
ถ้ำในเสาศิลาไม่โดนแสงอาทิตย์โดยตรง อุณหภูมิต่ำกว่าภายนอกมาก ทว่าเวลาส่วนใหญ่จินเฟยเหยาอยู่ข้างนอก เสาศิลาต้นนี้เหลือไว้ใช้ยามมีพายุฝนช่วงฤดูใบไม้ร่วง
บนทรายด้านล่างเสาศิลา รอบกายจินเฟยเหยามีก้อนน้ำแข็งกว้างหลายจั้งกองอยู่เต็มไปหมด นางกำลังสวมชุดเบาบางนอนกลิ้งบนก้อนน้ำแข็ง
อากาศที่นี่ร้อนแผดเผาอย่างยิ่ง นำก้อนน้ำแข็งหนาหลายจั้งออกมาไม่ถึงหนึ่งชั่วยามก็หลอมละลาย ทว่านางหยิบก้อนน้ำแข็งหยิบออกมาได้ไม่หมดสิ้น ทั้งหมดเป็นการสะสมเตรียมไว้ใช้ในยามนี้เมื่อตอนฤดูหนาว อีกทั้งเนื่องจากอยู่มานานจึงรู้ดีว่าควรเตรียมก้อนน้ำแข็งไว้เท่าใด แต่ละครั้งล้วนใช้ได้สามเดือนพอดี การเตรียมถุงเฉียนคุนและกระเป๋าเก็บของไว้มากๆ เป็นเรื่องที
