ี้กับอาจารย์ ให้อาจารย์เป็นพ่อสื่อให้เจ้า”
“ศิษย์น้อง อยู่ดีๆ เหตุใดเจ้าจึงเอ่ยถึงเรื่องนี้ได้? ยายอ้วนนั่นอยากจะแต่งกับใครก็แต่งไปสิ ถึงอย่างไรข้าก็ไม่เอา เหตุใดเจ้าจึงเอ่ยถึงเรื่องนี้อย่างกะทันหัน เปลี่ยนนิสัยแล้ว?” เฟิงอวิ๋นจู๋มองเขาอย่างหวาดผวา ราวกับไม่รู้จักเขาเลย
ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นพวกเจ้าบีบคั้น ศิษย์พี่อย่าโทษข้าเลย ไป๋เจี่ยนจู๋ไม่เอ่ยวาจาอีก เพียงแต่คิดในใจอย่างร้ายกาจ
………………………………………
[1] ได้ยินเสียงลมก็คิดว่าฝน หมายถึง คิดไปเอง
