จะไม่รู้ว่าเขาพบเรื่องโชคดีอะไรจึงสามารถบรรลุขั้นสร้างฐานช่วงปลาย ทั้งยังมาถึงโลกระดับวิญญาณได้ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามายุ่งเรื่องนี้
“สหายเซียนท่านนี้ ข้าได้ยินว่าพวกเจ้าเก็บกวาดจบแล้วมิใช่หรือ?” มีผู้บำเพ็ญเซียนผดุงคุณธรรมมากมายปานนี้อยู่ นางไม่กล้าบอกตรงๆ ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า
“นั่นเป็นพวกหลี่ว์ป้า ยังหาผู้บำเพ็ญมารไม่พบ ที่นี่มืดสนิท ทางที่ดีทุกคนอยู่รวมกันไว้จะปลอดภัยกว่า จะให้ผู้บำเพ็ญมารฉวยโอกาสไม่ได้” ทางด้านนั้นมีเสียงตะโกนดังมาอีก
จินเฟยเหยานับคร่าวๆ ดูเหมือนผู้บำเพ็ญเซียนทั้งหมดจะรวมกันอยู่ที่นี่จริงๆ นอกจากเพื่อป้องกันเผ่ามารสังหารทีละคน เป้าหมายที่ใหญ่ที่สุดคือป้องกันไม่ให้คนไปช่วงชิงสิ่งของก่อน
ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงตะโกนเสียงดัง “สหายเซียนทุกท่านโปรดวางใจ ข้ายอมเสียสละความปลอดภัยของตนเองยืนอยู่บนที่สูงเพื่อเฝ้าระวังให้ทุกคน พวกเจ้าต้องอดทนไว้ ขอเพียงพบเงาร่างของผู้บำเพ็ญมาร ข้าจะแจ้งทุกท่านเป็นคนแรก ทุกท่าน ถ้าข้าประสบโชคร้าย พวกเจ้าต้องบอกอาจารย์ของข้านะ ว่าข้าไม่ได้ทำให้ท่านผู้เฒ่าเสียหน้า”
“อาจารย์ของเจ้า…” มีคนทนฟังต่อไม่ได้ กำลังคิดจะถามนาง ว่าอาจารย์เจ้าเป็นใคร! ก็ถูกจินเฟยเหยาเอ่ยเสียงเครียดตัดบทคำพูดของเขา
“สหายเซียนท่านนี้! เจ้าไม่ต้องเอ่ยโน้มน้าวแล้ว เพื่อถอนรากถอนโคนผู้บำเพ็ญมาร การเสียสละเล็กน้อยของข้าเป็นเรื่องสมควร ข้าจะไปล่อผู้บำเพ็ญมารมาเดี๋ยวนี้
