ั้นด้วยสายตาเย็นชา เฟิงอวิ๋นจู๋หัวเราะเบาๆ เอ่ยกับผู้บำเพ็ญเซียนที่ชื่อซิ่นเทียนทางด้านข้าง “ศิษย์น้องซิ่นเทียน ที่จริงผู้บำเพ็ญเซียนของโลกระดับวิญญาณญ ก็ไม่แตกต่างจากผู้บำเพ็ญเซียนของโลกระดับดินมากนัก ปกติเจ้ายกยอตนเองเกินไป เจ้าดูสภาพการณ์ตอนนี้สิ”
ซิ่นเทียนถอนหายใจอย่างท้อแท้ “ศิษย์พี่เฟิง มิใช่ทุกคนจะมีสิ่งของล้ำค่าจำนวนนับไม่ถ้วนในมือเหมือนอาจารย์อาจู๋ซวีอู๋ แม้แต่สิ่งของล้ำค่าเช่นไผ่วั่นคงที่ต้องรอหมื่นปีจึงจะมีสักต้น ศิษย์ตำหนักซวีชิงอย่างพวกเจ้าล้วนมีกันคนละกิ่ง”
“เหตุใดศิษย์น้องซิ่นเทียนจึงพูดเช่นนี้ พวกเจ้าเป็นศิษย์สายตรงของสำนักตงอวี้หวงนะ มีสิ่งของล้ำค่าในมือมากยิ่งกว่านี้อีก” เฟิงอวิ๋นจู๋หัวเราะเบาๆ
………………………………………
[1] เป็นลักษณะชายคาของสถาปัตยกรรมจีนโบราณที่สืบทอดกันมา ที่ตรงมุมชายคาจะมีลักษณะเชิดขึ้น พบเห็นได้ตามศาลา หอ วัด เจดีย์ และตำหนักในวัง