จทำท่าทางลึกลับ “ผู้บำเพ็ญมารสามคนนั้นลงมาด้านล่างก่อนพวกเรานานแล้ว ทว่าตอนนี้กลับไม่รู้ร่องรอย หลี่ว์ป้าก็ถูกพวกเราทุบจนสลบไป ยามนี้มีบุรุษผู้นี้ปรากฏตัวขึ้นอย่างอธิบายไม่ได้ เขากำลังหาสมบัติอยู่ตรงนั้น แต่พวกเรากลับยืนเฝ้ามองเขากำลังค้นหาสมบัติอย่างโง่งมอยู่ตรงนี้ นี่ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย”
“จริงด้วย ผู้บำเพ็ญมารไปไหน? จะปล่อยให้เขาค้นหาไปทั่วแบบนี้ได้อย่างไร ต่อให้เกรงกลัวพวกเราว่ามีคนมาก แต่พวกเราอยู่ไกลขนาดนี้ ถ้าลงมือ เขาคงตายไปนานแล้ว” จริงเสียด้วย ทุกคนไม่อยากมองดูจินเฟยเหยาหาสมบัติอยู่คนเดียว ทยอยกันเอ่ยคำถามที่ตนเองคิดไว้ดีแล้วออกมา
“จริงด้วย ตอนพวกเราล้อมโจมตีหลี่ว์ป้าตรงปากหลุม คนผู้นี้ไม่ได้อยู่ในกลุ่ม เขาต้องเป็นผู้บำเพ็ญมารปลอมแปลงมาแน่ๆ ขอเพียงเจ้าพวกนั้นไม่ใช้พลังวิญญาณ ก็จะไม่มีไอมารรั่วไหลออกมาภายนอก พวกเราติดกับแล้ว!”
“ถูกต้อง! เจ้าหมอนี่คือผู้บำเพ็ญมาร ทุกคนติดกับแล้ว”
“กล้าหลอกพวกเรา ฆ่ามันเสีย!”
ทุกคนค่อยๆ เดือดดาล ในที่สุดก็หาข้ออ้างได้ ฉวยโอกาสนี้สังหารคนที่ทำลายกฎเกณฑ์ทิ้งเสีย
ที่จริงในใจของทุกคนล้วนรู้ดี ผู้อื่นกำลังควบคุมพลั่วสองเล่มขุดดินและใช้ปราณวิญญาณอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้สึกว่ามีไอมารรั่วไหลออกมาเลยสักนิด เพียงแต่เจ้าหมอนี่ค้นหาสมบัติคนเดียว และดูเหมือนจะหาของดีพบ ไม่มีใครยินยอมให้จินเฟยเหยาได้เปรียบ
มีเพียงพวกไป๋เจี่ยนจู๋สี่คนที่มองผู้บำเพ็ญเซียนเหล่าน
