ช่วยเหลือเขากลับมา!” ทุกคนตอบรับพร้อมกัน
จินเฟยเหยาเข้าไปใกล้ห้องโถงหลักของคฤหาสน์ใต้ดินแล้ว หาเวลาเงยหน้าขึ้นมองผู้บำเพ็ญเซียนกลุ่มนั้น เห็นไป๋เจี่ยนจู๋ยืนอยู่ในกลุ่มคน นางรู้สึกอย่างจริงใจว่า “ผู้บำเพ็ญเซียนมากมาย ถ้าแต่ละคนเป็นเหมือนเขา โลกคงงดงามจริงๆ”
“ไม่รู้ว่าปู้จื้อโหยวแล่นไปที่ใดแล้ว เจ้าหมอนี่ซ่อนกายได้ คงตักตวงสิ่งของไปเป็นกองแล้วเสียแปดส่วน ข้ารวมแรงโทสะของคนเหล่านี้ไว้บนตัว คงสบายเจ้าหมอนั่นแล้ว ถ้าเขาตักตวงสิ่งของได้มากมาย อีกทั้งพวกเราก็ร่วมมือกัน น่าจะเอาสิ่งของทั้งหมดกลับไปด้วยกัน จากนั้นแบ่งเท่าๆ กัน” มุมปากของนางอดโค้งขึ้นไม่ได้ วางแผนเอาเปรียบปู้จื้อโหยว
จินเฟยเหยาพึมพำ ใช้การรับรู้กวาดดูด้านล่าง พบว่าในห้องโถงด้านล่างมีสิ่งของขนาดใหญ่ที่มีปราณวิญญาณชิ้นหนึ่ง อีกทั้งปราณวิญญาณยังเข้มข้นอย่างยิ่ง นางยินดี หรือว่านี่จะเป็นของวิเศษชั้นยอด?
ขอเพียงหยิบได้ของชิ้นนี้ ก็จะไปจากที่นี่ทันที ไม่ต้องการสิ่งของอื่นๆ แล้ว จินเฟยเหยาเรียกทงเทียนหรูอี้ออกมา แล้วกลายเป็นพลั่วสองเล่ม ขุดอย่างสุดชีวิต
พอผู้บำเพ็ญเซียนด้านล่างเห็นก็ส่งเสียงดังเอะอะ เห็นได้ชัดว่าต้องพบของวิเศษดีๆ แน่ ทุกคนต่างเกิดความคิดเช่นนี้ทันที
“ทุกท่าน ทุกคนไม่รู้สึกแปลกใจหรือ” มีคนอดเอ่ยขึ้นไม่ได้
ยามนี้ทุกคนล้วนจิตใจฟุ้งซ่าน พอได้ยินคนเอ่ยถามก็เอ่ยตอบทันที “สหายเซียนท่านนี้พบเห็นปัญหาอะไรหรือ?”
คนผู้นั้นจงใ
