ือนจะเคยทุบตีเขาอย่างรุนแรง เจ้าหมอนี่จะแค้นหรือไม่ ถ้าต่อสู้กัน พวกเขามีสามคน ทว่าตนเองมีเพียงคนเดียว ดูเหมือนจะเสียเปรียบ
ขณะที่จินเฟยเหยาลังเลตัดสินใจไม่ได้ พวกจินเฟยหยางพลันเดินออกมาจากห้อง คนทั้งสามสวมเสื้อคลุมสีดำเดินออกไปอย่างเร่งร้อน
สุดท้ายก็ยอมออกมา ข้านึกว่าพวกเจ้าตายอยู่ในนั้นแล้ว
จินเฟยเหยาไม่ได้ตามไปทันที ทว่ายืนอยู่ตรงหน้าต่างมองพวกเขาเดินออกจากโรงเตี๊ยมมุ่งหน้าไปยังประตูเมือง ดูลักษณะแล้วคิดจะออกจากเมือง นางเล็งทิศทาง ขณะคิดจะลงจากตึกไล่ตามไป ก็เห็นเงาร่างหลายสายพลันวูบไหวผ่านเบื้องหน้า มีคนกระโดดตึก!
“เอ๋!” จินเฟยเหยาโผล่ศีรษะออกไปดู เห็นด้านล่างตึกมีพวกไป๋เจี่ยนจู๋สี่คนยืนอยู่ หลังพวกเขากระโดดลงไป ก็วิ่งตามหลังพวกจินเฟยหยางสามคนไปยังประตูเมือง
ที่แท้คนที่พวกเขาบอกว่าต้องจับตาดูคือจินเฟยหยาง มีเป้าหมายเหมือนข้า ยุ่งยากจริงๆ จินเฟยเหยาด่าทออย่างไม่พอใจ ตบยันต์ซ่อนกายลงบนร่าง กระโดดลงไปจากหน้าต่างเลียนแบบพวกเขา ติดตามด้านหลังไปห่างๆ
พวกจินเฟยหยางสามคนเดินออกนอกเมืองปาทงเข้าไปในผืนป่าทางทิศใต้ ถึงจินเฟยเหยาจะมียันต์ซ่อนกาย ทว่ายังติดตามด้านหลังพวกเขาไปอย่างระแวดระวัง
ทว่ายิ่งเดินไปนางยิ่งรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง ดูเหมือนคนที่สะกดรอยตามยิ่งมากขึ้นทุกที อีกทั้งดูแล้วเหมือนไม่ได้สะกดรอยพวกไป๋เจี่ยนจู๋ ทว่าทุกคนล้วนจับจ้องพวกจินเฟยหยางสามคน
คนที่ตามรอยเหล่านี้ล้วนมีวิธีซ่อนตัว
