นเฟยเหยาคลี่พัดดังฟุ่บ มองเขาอย่างสงสัย
เสี่ยวเอ้อร์รีบเอ่ยประจบทันที “ท่านเซียนล้อเล่นแล้ว ข้าจะกล้าหลอกท่านได้อย่างไร คนชุดดำสามคนนั้นเมื่อครู่เพิ่งจองห้องอาศัยอยู่ชั้นห้า ส่วนโต๊ะที่เล่นไม้ไผ่จองห้องที่ดีที่สุด กลุ่มพวกเขามีสี่คน อาศัยอยู่ห้องใหญ่ที่ชั้นหก ท่านเซียนอยู่ชั้นสี่หรือชั้นสามดีกว่า ถึงห้องจะไม่ดีเท่าชั้นบน แต่อยู่ห่างไกล”
คิดไม่ถึงว่าคนของหอซวีชิงจะมีสี่คน อีกสองคนเป็นใครกัน? เจ้าโง่ไป๋เจี่ยนจู๋คงไม่ได้รวมอยู่ในนั้นนะ จินเฟยเหยาลังเลนิดหน่อย จะเปลี่ยนร้านดีหรือไม่ แต่นางก็รู้สึกสงสัยกับการปรากฏตัวของคนหอซวีชิงบนโลกวิญญาณเป่ยเฉินเช่นเดียวกัน
จินเฟยเหยาครุ่นคิด จากนั้นเอ่ย “ร้านของเจ้านี่อย่างไรนะ ห้องดีๆ อยู่ชั้นบนหมด ห้องชั้นสามชั้นสี่แย่มากหรือ? คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะให้เศรษฐีมีทรัพย์อย่างข้าอาศัยอยู่ในชั้นธรรมดา?”
“ท่านเซียน ข้าไล่พวกเขาไปไม่ได้ ต่อให้ท่านมอบความกล้าให้ข้าข้าก็ไม่กล้าทำ” เสี่ยวเอ้อร์หดคอยิ้มเอาใจ ในใจกลับครุ่นคิด เหตุใดผู้บำเพ็ญเซียนคนนี้จึงรับใช้ยากนัก ทางที่ดีอย่าทะเลาะกันจนต้องไล่คนเลย แบบนั้นรับมือไม่ไหว
จินเฟยเหยาโบกพัดเอ่ยว่า “ข้าจะทำให้พวกเขาลำบากใจได้อย่างไร เอาแบบนี้ ข้าจะฝืนใจอาศัยอยู่ชั้นห้าก็ได้”
เมื่อครู่ยังบอกว่าผู้อื่นไม่ใช่คนดี ตอนนี้อยากจะอยู่ชั้นเดียวกับพวกเขาแล้ว ไม่รู้จริงๆ ว่าคนเหล่านี้กำลังคิดอะไรอยู่ เสี่ยวเอ้อร์ตำหนิในใจ ใบหน้าก
