ลับยิ้มแย้มพานางไปหน้าโต๊ะคิดบัญชีอธิบายกับเถ้าแก่นิดหน่อย ก็รีบไปต้อนรับคนอื่นๆ
เถ้าแก่ถือเป็นผู้บำเพ็ญเซียนคนหนึ่ง ถึงเพิ่งมีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นสร้างฐานช่วงต้น แต่เคราแพะใต้คางหงอกขาวนานแล้ว มือซ้ายของเขาดีดลูกคิดอย่างคล่องแคล่ว มือขวาพลิกตำราด้านหน้าตัวอย่างว่องไว จากนั้นก็วาดวงกลมในตำราอย่างรวดเร็ว หยิบป้ายหยกเรียบง่ายแบบเดียวกันจากด้านล่างโต๊ะคิดบัญชีออกมายื่นให้จินเฟยเหยา
“ท่านเซียน ห้องอักษรดินหมายเลขสามชั้นห้า ข้าจะเรียกคนให้มานำท่านขึ้นไปเดี๋ยวนี้” พอเถ้าแก่ยกมือ คิดจะเรียกผู้รับใช้คนเมื่อครู่มา
“รอเดี๋ยว ข้าต้องรับประทานอาหารก่อน อีกสักครู่ค่อยขึ้นไป” จินเฟยเหยารีบห้ามเขาไว้
เดิมทีนางทำเพื่อตามรอยจินเฟยหยาง พวกเขายังไม่ขึ้นชั้นบน ตนเองจะขึ้นไปก่อนทำไม อีกทั้งคนของหอซวีชิงก็อยู่ที่นี่ จะได้สังเกตการณ์ไปพร้อมกันพอดี ถึงอย่างไรตอนนี้ตนเองก็เป็นผู้บำเพ็ญเซียนบุรุษ ต่อให้ไป๋เจี่ยนจู๋มา ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะถอดเสื้อผ้าของตนเองตรวจสอบ
“ฮุยจื่อ รีบจัดโต๊ะ ท่านเซียนท่านนี้จะรับประทานอาหาร” หลังจากเถ้าแก่ได้ยิน ก็รีบตะโกนบอกผู้รับใช้คนหนึ่งที่กำลังเก็บกวาดบนโต๊ะศิลาทันที
“มาแล้ว” ผู้รับใช้คนนั้นตอบรับ รีบนำจินเฟยเหยาไปที่โต๊ะศิลาตัวหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจินเฟยหยางและเฟิงอวิ๋นจู๋
ตำแหน่งนี้สามารถมองเห็นโต๊ะของจินเฟยหยางได้อย่างชัดเจนและหันหลังให้คนของหอซวีชิงพอดี แต่สามารถได้ยินเสียงส
