อเปิดประตูไว้ ไม่มีใครฝึกบำเพ็ญอยู่ในนั้น
นึกถึงว่าสี่พี่น้องนักล่าเงินรางวัลก็ไม่ได้กลับมา เยวี่ยปู้ชิงจึงคาดเดาว่าถ้าจินเฟยเหยาไม่ตายในทะเลเปิดก็ต้องได้รับบาดเจ็บหนักซ่อนตัวรักษาบาดแผลอยู่ที่ใดสักแห่ง ดังนั้นจึงไม่กลับมา
ส่วนข่าวที่สอบถามได้จากเรือศิลาทะเล น่านน้ำที่พวกนางไปมีเผ่ามารปรากฏตัวขึ้น เป็นไปได้ว่าถูกเผ่ามารสังหารแล้ว
ดังนั้นคนงามรอไม่ไหวจึงพาสัตว์ภูติกลับมา ถ้าฉวยโอกาสพาคนไปตอนกลางคืน ต่อให้จินเฟยเหยากลับมาได้ นางก็ไม่กล้าเข้าไปทวงคนที่สำนักลิ่วเหอ
จินเฟยเหยาซ่อนตัวอยู่ในน้ำ เห็นเยวี่ยปู้ชิงฉวยโอกาสแอบมาที่เกาะเสี่ยวสือตอนกลางคืน ก็พอใจอย่างยิ่ง นับว่าไม่ให้นางรอเก้อ แต่มีเรื่องหนึ่งที่จินเฟยเหยาขบคิดไม่เข้าใจ คำนวณแล้วเนี่ยนซีน่าจะอายุสามสิบกว่าปีถึงสี่สิบปี เป็นหญิงชราแล้ว เยวี่ยปู้ชิงตาบอดหรือไม่ เหตุใดจึงคิดจะพานางกลับไป
แน่นอนว่าตัวนางเองรู้อายุของเนี่ยนซี แต่คนอื่นไม่รู้ บวกกับจินเฟยเหยาให้เนี่ยนซีกินยาคงรูปโฉม ใบหน้าจึงยังไม่แก่ชราสักนิด คำนวณดูก็เพิ่งไม่กี่ปี นึกว่าเนี่ยนซีเพิ่งอายุยี่สิบกว่าปี สำหรับผู้บำเพ็ญเซียนแล้ว ยังอ่อนนุ่มเหมือนต้นหอมเล็กๆ
ยามนี้เยวี่ยปู้ชิงยืนอยู่บนท่าเรือของเกาะเสี่ยวสือ เขาให้ลูกน้องไปกางวงเวททำลายการป้องกันอย่างลับๆ ล่อๆ ตนเองกลับยืนอยู่บนท่าเรือมองไปรอบด้าน ถึงอย่างไรก็กำลังทำเรื่องชั่ว ทั้งยังอยู่ในเมืองวั่นเซียนสุ่ยที่มีคนมากมายร
