ปรอบด้าน นางจดจำสถานที่ได้ไม่น้อย ทว่าบนแผนที่กลับไม่ได้ทำสัญลักษณ์เส้นทางใดๆ ไว้ มีเพียงเส้นหนาสีดำเส้นเดียว โค้งไปมาจนถึงด้านบนของแผนที่ ด้านบนของแผนที่มีเมืองแห่งหนึ่ง ไม่ได้ติดชื่อไว้ แต่เดาว่าน่าจะเป็นเมืองผู้บำเพ็ญเซียนแห่งหนึ่ง ดูตามอัตราส่วน เส้นสีดำเส้นนั้นน่าจะนำไปสู่โลกอื่น
ทว่าเส้นสีดำเส้นนั้นอยู่ใกล้ๆ เมืองลั่วเซียน แต่กลับไม่เคยเห็นเส้นทางนี้ เรื่องที่ทำให้จินเฟยเหยาไม่เข้าใจคือ ถ้าเป็นแค่เส้นทางธรรมดา เหตุใดจึงทำสัญลักษณ์แยกออกมา
“จุดเริ่มต้นของเส้นทางสายนี้อยู่ที่ใด?” จินเฟยเหยาครุ่นคิดอย่างละเอียดเส้นสีดำเริ่มต้นที่เมืองลั่วเซียน ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าเส้นเล็กๆ สองเส้นข้างเส้นสีดำดูเหมือนจะเป็นแม่น้ำลั่ว
“หรือว่าเป็นแม่น้ำลั่ว เหตุใดเส้นทางนี้จึงทำสัญลักษณ์ไว้ในแม่น้ำ?” จินเฟยเหยาพลันนึกถึงถ้ำในแม่น้ำที่สูงขนาดคนสองคนขึ้นมา ตำแหน่งใกล้เคียงกับบนแผนที่ อีกทั้งเสาศิลาสองต้นตรงปากถ้ำ ตอนนี้ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเหมือนสัญลักษณ์ชนิดหนึ่ง
“หรือว่านี่เป็นแผนที่ซึ่งนำไปสู่โบราณสถานใต้ดิน? ถ้าเป็นเรื่องจริง ข้าจะรวยแล้ว” จินเฟยเหยาตบฝ่ามือลงบนแผนที่ เป็นแผนที่ซ่อนสมบัติจริงๆ ด้วย จะต้องหาเวลาไปให้ได้สักรอบ ขอข้าคิดดูหน่อย แม่น้ำมืดมิดยาวถึงปานนั้นจะพกพาสิ่งใดไปดี ถ้าตลอดเส้นทางเป็นน้ำทั้งหมด แม้แต่พั่งจื่อก็ต้องจมน้ำตายอยู่ในนั้น
จินเฟยเหยาเริ่มเตรียมตัวอย่างตื่นเต้นยินดี ใ
