าอย่าได้คิดเพ้อฝันไป ครั้งนี้คิดไม่ถึงว่าจะนำตำหนักทองปราณหยางมาเป็นรางวัล เห็นได้ชัดว่าตำหนักลั่วเซียนให้ความสำคัญกับสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณตัวนี้เพียงใด
ชิงลงมือก่อนได้เปรียบ ไปก่อนหนึ่งก้าวจะมีโอกาสหาสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณตัวนี้พบเพิ่มขึ้นอีกนิด ผู้บำเพ็ญเซียนทุกคนต่างนึกถึงจุดนี้เหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมาย ทั้งหมดกรูกันออกไป พริบตาก็ว่างเปล่า
จินเฟยเหยาย่อมมิอาจล้าหลัง เมื่อเผชิญหน้ากับของดีเช่นนี้ ถ้ายืนนิ่งไม่ขยับจะมิทำให้คนสงสัยหรือ นางแสร้งกลับไปเตรียมตัว กลับไปยังถ้ำเซียนเหมือนกับผู้บำเพ็ญเซียนบางคนก่อน อย่างไรเสียก็ไม่มีใครสังเกตเห็นนาง นางจึงไม่ได้รีบออกไป ทว่าเดินไปมาอยู่ในถ้ำเซียนดุจมดบนกระทะ[2]
“หวาซีถูกพบตัวได้อย่างไร ข้าจะทำอย่างไรดี ถ้าเขาถูกจับ ถ้าถูกตรวจค้นในการรับรู้ ข้ามิถูกพบว่าเป็นพวกเดียวกันไปด้วยหรือ เดี๋ยวนะ ถ้าข้าพบตัวเขาก่อน จากนั้นฆ่าปิดปากเขา ข้าก็ปลอดภัยแล้ว ทั้งยังได้ของวิเศษชั้นยอดและตำหนักทองปราณหยางด้วย ตอนนี้ข้าเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานแล้ว เขายังเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณช่วงปลาย เรื่องนี้น่าจะไม่ยาก” จินเฟยเหยาเดินไปเดินมายังตัดสินใจไม่ได้
ในขณะนี้เอง ยันต์ถ่ายทอดเสียงใบหนึ่งก็บินเข้ามาในถ้ำเซียน ใครนะส่งยันต์ถ่ายทอดเสียงมาในเวลาเช่นนี้ จินเฟยเหยาใช้มือฉีกอย่างอารมณ์ไม่ดี ด้านในมือเสียงหวาซีลอยออกมา
ฟังคำพูดของเขาจบ จินเฟยเหยาก็ตะลึงงัน คิดไ
