ำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานของสำนักเฉวียนเซียนมีหน้าที่อะไร และมีกฎเกณฑ์อะไรหรือไม่ เหตุใดจึงไม่บอกอะไรเลย แต่นางไหนเลยกล้าพูดมากกับผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวม ในเมื่อบอกแค่นี้ พอถึงเวลาถ้าเกิดเรื่องขึ้น นั่นเป็นเพราะไม่มีใครเคยเตือนและดูแลนาง
และตนเองก็โง่งมยิ่งคิดไม่ถึงว่าจะบอกชื่อถ้ำแก่เขาว่า จวนกบ จินเฟยเหยาอยากจะตบหน้าตนเอง ตั้งชื่ออะไร เหตุใดจึงหลุดคำว่ากบออกไปได้ หรือว่าอยู่กับกบนานไป ตนเองจึงเริ่มวิวัฒนาการเป็นกบแล้ว
“พวกเราไปเถอะ ไปหาถ้ำเซียน” เรียกพั่งจื่อกับต้านิวอย่างหน้าม่อยคอตก จินเฟยเหยาขี่พรมบินเริ่มค้นหาถ้ำเซียนที่เหมาะสม
จากในคำพูดของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมเมื่อครู่ นางฟังออกแค่หน้าปากถ้ำเซียนที่มีผู้บำเพ็ญเซียนอาศัยอยู่จะมีป้ายแขวนไว้ ทว่าถ้ำเซียนที่ไม่มีป้ายสามารถเลือกได้ตามใจชอบ เพิ่งร่อนลงในหลุม นางจึงพบว่าถ้ำเซียนสามแถวที่ใกล้ด้านบนเกินไปไม่มีคนอาศัยอยู่เลย คาดว่าคงอยู่ใกล้กับอาคารสีทองวิบวับเหล่านั้นเกินไป รู้สึกว่าถูกคนด้านบนเห็น ดังนั้นจึงไม่ค่อยสบายใจ
ส่วนถ้ำเซียนด้านล่างสุดก็ใกล้พื้นเกินไป ตอนนี้ดวงอาทิตย์ไม่อยู่ตรงศีรษะ บางแห่งจึงถูกสิ่งก่อสร้างด้านบนบังแสงอาทิตย์ ไม่ควรเลือกสถานที่แบบนี้ คนที่เข้าไปอยู่ต้องมีตะไคร่และราขึ้นแน่
แต่เพื่อตรวจสอบดูว่าแต่ละถ้ำเซียนมีอะไรแตกต่างกัน จินเฟยเหยาเลือกถ้ำเซียนที่ไม่มีคนอาศัยอยู่หลายถ้ำ เข้าไปดูด้านในรอบหนึ่ง กลับพบว่า
