ยา ศิลาวิญญาณ อาวุธเวทชั้นสูงชั้นกลาง สิ่งของจิปาถะทั้งหลายและหญ้าวิญญาณที่มีเฉพาะในดินแดนลึกลับลั่วเซียน บวกกับเคล็ดวิชาจำนวนมากที่ไม่เคยเห็นมาก่อนซึ่งผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานร่ำเรียน
มองของวิเศษชั้นล่างสองชิ้นเบื้องหน้า จินเฟยเหยาไม่เข้าใจอย่างยิ่ง ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานเหล่านี้ออกจากบ้านก็ซ่อนของดีๆ เอาไว้ไม่พกติดตัว เปิดกระเป๋าเก็บของเจ็ดใบออกหมดแล้ว พบของวิเศษชั้นล่างแค่สองชิ้น ไม่มีของดีเลยสักชิ้น
นางนึกว่าทุกคนล้วนคิดเหมือนนาง ออกจากบ้านต้องพกสมบัติทั้งหมดไปด้วย พร้อมหลบหนีได้ทุกเมื่อ ผู้อื่นอยู่ในสำนักใหญ่ตั้งแต่เล็ก ซ่อนสิ่งของดีๆ ไว้ในถ้ำเซียนของตนเอง ถ้าไม่ระวังสิ้นชีวิตอยู่ภายนอก ยังสามารถทิ้งสิ่งของไว้ให้สำนักได้
ทว่าของวิเศษชั้นล่างสองชิ้นนี้ ชิ้นหนึ่งเป็นร่มลายดอกไม้คันเล็ก จินเฟยเหยากางร่ม ไม่ได้ถ่ายเทพลังวิญญาณลงไป ทดลองวางบนไหล่ดูแล้ววางได้พอเหมาะพอดี ท่าทางเป็นของวิเศษที่สตรีใช้ ถ้าเป็นบุรุษไหนเลยจะกล้านำออกมาใช้ ครุ่นคิดอย่างละเอียด จินเฟยเหยาก็ส่ายศีรษะอย่างไม่เข้าใจ “ดูเหมือนข้าจะไม่เคยขโมยของผู้บำเพ็ญเซียนสตรี? ต้องเป็นใครบางคนขโมยของผู้บำเพ็ญเซียนสตรีเสียแปดส่วน จากนั้นก็ถูกข้าทำเรื่องผดุงคุณธรรมมาหยิบฉวยมา”
นางถ่ายเทพลังวิญญาณลงในร่มดอกไม้ คิดจะลองใช้ร่มคันนี้ดูว่ามีความสามารถอะไร กลับพบว่าด้านในมีการรับรู้ จึงนึกขึ้นได้ ของวิเศษหลังสร้างฐานต้องใช้การ
