าจินเฟยเหยายังคิดว่าตนเองต้องอยู่ในสถานที่ราวกับวังหลวงในโลกมนุษย์ ยังคิดว่าหรูหราเกินไปหรือไม่ ไม่มีบรรยากาศของการฝึกบำเพ็ญ ครั้งนี้ดีเลย อาศัยอยู่ในคุก
“เจ้าเป็นใคร มีธุระอะไร?” ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานคนหนึ่งบินมาจากในอาคารรอบนอกที่เปล่งสีทองระยิบระยับ เอ่ยซักไซ้นางมาแต่ไกล
จินเฟยเหยารีบล้วงป้ายคำสั่งเกาะทองคำออกมา ยื่นส่งให้ผู้บำเพ็ญเซียนเบื้องหน้า “ศิษย์พี่ท่านนี้ ข้าชื่อจินเฟยเหยา เป็นผู้บำเพ็ญเซียนที่เพิ่งบรรลุขั้นสร้างฐาน หลี่ว์เหนีงเนียงเพิ่งมีคำสั่งรับข้าเป็นศิษย์ ให้ข้าย้ายมาอยู่บนเกาะทองคำ นี่คือป้ายคำสั่งของข้า”
“อ้อ เจ้าคือจินเฟยเหยา?” ผู้บำเพ็ญเซียนคนนี้รับป้ายทองคำมา หลังจากใช้การรับรู้กวาดดูพบว่าไม่มีปัญหา จากนั้นมองพินิจผู้บำเพ็ญเซียนประหลาดที่ทั่วร่างพันผ้าพันแผลทั้งตัวเหลือเพียงดวงตาและปากโผล่ออกมาภายนอกคนนี้ “เจ้าตามข้ามา ก่อนหน้านี้เบื้องบนสั่งลงมา บอกว่ามีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานคนใหม่มา แต่สหายเซียนจิน ลักษณะของเจ้าพิเศษยิ่ง สัตว์ภูติก็แปลกและมีเอกลักษณ์”
“อา ข้าได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นจึงพันแผลจนเป็นแบบนี้ ขอบคุณศิษย์พี่ที่ช่วยนำทาง ไม่ทราบว่าศิษย์พี่แซ่อะไร ต่อไปต้องพึ่งพาศิษย์พี่ให้ช่วยดูแลด้วย” จินเฟยเหยายิ้มอย่างขัดเขิน
“ไม่ต้องเกรงใจ ข้าชื่อหลินลี่ ต่อไปทุกคนล้วนเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน มีเรื่องอะไรก็หารือได้ เจ้าตามข้ามาเถอะ”
ติดตามด้านหลังหลินลี่ จินเ