รเสียคนอย่างจินเฟยเหยาก็มีน้อยเกินไป ทว่าวิชากระบี่ของเขากลับไม่เลว เขายกกระบี่หมื่นลูกข่างขึ้นฟัน
“อ๊า!”
จินเฟยเหยาร้องเสียงดังแล้วพุ่งเข้าใช้มือเปล่าต้านรับกระบี่หมื่นลูกข่างของไป๋เจี่ยนจู๋ กระบี่หมื่นลูกข่างอันคมกริบฟันมา นางกล้าใช้หมัดต้านทาน ไม่กลัวถูกฟันเลยสักนิด
ไม่เป็นอะไรมากจริงๆ หมื่นลูกข่างฟันร่างจินเฟยเหยา คิดไม่ถึงว่าจะส่งเสียงชี่ๆ แสบแก้วหูออกมาทิ้งรอยแผลตื้นๆ รอยหนึ่งไว้บนผิวหนังของจินเฟยเหยา
“เจ้าไม่รู้หรือว่าข้าเป็นสตรี? ฟันข้าแบบนี้ จะไม่ทำให้ข้าเสียโฉมหรือ” จินเฟยเหยาต่อสู้พลางร้องคำราม บาดแผลเหล่านี้ถึงจะไม่ลึก สำหรับนางแล้วไม่ค่อยเจ็บปวดเท่าใด แต่ถ้าทั่วร่างถูกฟันจนเหมือนแหจับปลาไม่ว่าใครก็ไม่ยินยอม
ไป๋เจี่ยนจู๋กัดฟันแน่นไม่ยอมเอ่ยอะไรสักคำ มิใช่เขาไม่อยากพูดแต่เกรงว่าพออ้าปากจะพ่นโลหิตสดออกมาหลายคำ เขาใช้กระบี่หมื่นลูกข่างฟันจินเฟยเหยานับครั้งไม่ถ้วน แต่เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ากายเนื้อของสตรีผู้นี้จะแข็งแกร่งได้ถึงขั้นนี้ ไม่ใช่คนเลยสักนิด กระบี่หมื่นลูกข่างราวกับทำจากเต้าหู้ทำร้ายนางไม่ได้แม้แต่น้อย
ส่วนตัวเขากลับถูกจินเฟยเหยาต่อยหลายหมัด อวัยวะภายในได้รับบาดเจ็บ ในปากมีของเหลวเค็มๆ ไม่มีเจตนาจะพ่นออกมา ถ้าจะให้หมื่นลูกข่างใช้การได้ก็ต้องถ่ายเทพลังปกป้องร่างไปไว้ในกระบี่หมื่นลูกข่าง แต่ถ้าทำเช่นนี้จุดจบอาจจะเป็นยังไม่ได้ฟันจินเฟยเหยาให้ตายเขาคงถูกต่อยตายก่อน
