ย์พี่ของสยงเทียนคุนออกมาเร็วกว่าเขาเพียงแต่จำนวนคนดูเหมือนจะลดลงไปสองคน คนอื่นๆ ก็ได้รับบาดเจ็บ เขาคร้านจะสอบถามว่าผู้ใดสังหารสองคนนั้น ในเมื่อออกมากันหมดแล้วยืนอยู่ที่นี่ไปก็ไร้ความหมายจึงไปจากแท่นมองฟ้าก่อน
หลายสำนักยินดีหลายสำนักเศร้าเสียใจ ส่งเสียงดังเอะอะ ส่วนหอชิงซวีไม่มีผู้อาวุโสมา มีเพียงศิษย์ไม่กี่คนยกมือไพล่หลังรอคอยอย่างสงบนิ่ง ไป๋เจี่ยนจู๋ยังไม่ออกมา
ในขณะนี้เอง ลำแสงสองสายก็กระทบลงบนแท่นพร้อมกัน มีคนสองคนปรากฏขึ้น บนแท่นมองฟ้าซึ่งเดิมทีส่งเสียงเอะอะพลันเงียบลงอย่างกะทันหัน ทุกสายตาพร้อมใจกันจับจ้องมองคนทั้งสอง อีกทั้งผู้บำเพ็ญเซียนส่วนใหญ่ล้วนมีสีหน้าประหลาดใจโดยเฉพาะบรรดาศิษย์สตรี หลังจากจำคนหนึ่งในนั้นได้ก็มีคนหลุดปากร้องอุทานออกมา
คนทั้งสองบนแท่นมองฟ้า เสื้อผ้าขาดวิ่น ยามนี้กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันโดยไม่สนใจสายตาของทุกคน อีกทั้งด้านบนยังเป็นผู้บำเพ็ญเซียนสตรี น่าไม่อายจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะทำเรื่องโสมมเช่นนี้ในดินแดนลึกลับลั่วเซียน ถูกส่งตัวออกมาภายนอกแล้วคิดไม่ถึงว่ายังกอดจูบกันอีก
ตอนไป๋เจี่ยนจู๋ถูกส่งตัวมาก็นิ่งงัน เห็นผู้บำเพ็ญเซียนรอบด้านมีสีหน้าตกตะลึงก็รู้ว่าชื่อเสียงของตนเองจบสิ้นแล้ว
“ศิษย์น้อง เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ ยังไม่รีบแยกกันอีก” ศิษย์พี่ของไป๋เจี่ยนจู๋ได้สติคืนมาจากอาการตกตะลึง แม้แต่ฝันเขายังคาดไม่ถึง ศิษย์น้องไป๋จะทำเรื่องมีสัมพันธ์นอกที่รโหฐานในดินแดน
