คลายโทสะหรือไม่ อีกฝ่ายเพิ่งขั้นสร้างฐานช่วงต้นชัดๆ แม้แต่ในพวกเขาหกคนก็มีคนที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรสูงกว่าเขาสี่คน คิดไม่ถึงว่ายามนี้ริมฝีปากจะสั่นสะท้าน เอ่ยคำพูดที่คาดไม่ถึงออกมา “ผู้อาวุโส ละเว้นชีวิตด้วย พวกเราไม่ได้ทำอะไรเลย” เพียงแค่ทอดถอนใจว่าพลังการบำเพ็ญเพียรสูง ความสามารถต่ำ รุ่นเดียวกันกลับเรียกหาเป็นผู้อาวุโส
“สตรีที่น่าตาย คิดไม่ถึงว่าจะกล้าหลอกข้าซึ่งหน้า” ไป๋เจี่ยนจู๋เดือดดาลจนคุมโทสะไม่อยู่ คิดไม่ถึงว่าเขาจะถูกนางหลอก ทั้งยังโง่เง่าให้ยากลีบดอกไม้สองเม็ดแก่นางเพื่อรักษาบาดแผล ไผ่เขียวในมือถูกเขาบีบจนดังกึกๆ เขาโทสะพวยพุ่งบินทะยานขึ้นกลางอากาศ หลังจากนำหมื่นลูกข่างออกมาหยุดอยู่เหนือป่าปลดปล่อยการรับรู้ออกไปรอบด้านราวกับระลอกคลื่น
ครั้งนี้เขาตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าสัตว์ปิศาจหรือมนุษย์ แม้แต่มดก็ต้องใช้การรับรู้ตรวจดูอย่างละเอียด ต่อให้ตายฝังอยู่ในดินก็ต้องหาตัวจินเฟยเหยาให้ได้
ส่วนผู้บำเพ็ญเซียนหกคนมองไป๋เจี่ยนจู๋กลางอากาศอย่างหวาดกลัวจนตัวสั่น การรับรู้กวาดมองบนร่างของตนเองรอบแล้วรอบเล่าอย่างต่อเนื่อง แต่กลับไม่ได้ทำอะไรพวกเขาต่อจึงอดสงสัยไม่ได้ นี่หมายความว่าอะไรหรือว่าทุกคนต้องรอแบบนี้?
ไม่ได้รอคอยนานมากนัก ไป๋เจี่ยนจู๋ใช้การรับรู้กวาดมองทั่วทั้งป่าอย่างละเอียดสิบกว่ารอบ นอกจากหกคนนี้ก็ไม่พบคนที่มีพลังวิญญาณคนอื่นๆ อีก เกรงว่าจินเฟยเหยาปลอมตัวเป็นบุรุษซ่อนอยู่ในหกคนนี้
