เขาตรวจสอบคนทั้งหกโดยละเอียดอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ สุดท้ายหลังจากมั่นใจว่าคนทั้งหกเป็นบุรุษจริงไม่ใช่จินเฟยเหยาปลอมตัวมา เขาก็หมุนกายจากไปโดยไม่เอ่ยอะไรสักคำและไม่ทิ้งแม้แต่คำอธิบายไว้ให้คนทั้งหก
คนทั้งหกก็ไม่กล้าทวงถามคำอธิบายจากเขา เพียงหวังว่าผู้อาวุโสท่านนี้จะจากไปโดยเร็วอย่าอยู่ที่นี่ทรมานพวกเขาต่อไปเลย เห็นไป๋เจี่ยนจู๋จากไปโดยไม่เอ่ยทักทายก็ยินดีอย่างยิ่งทันที คนทั้งหกจึงแอบหนีไปเพื่อความปลอดภัย
จินเฟยเหยาหนีไปโดยไม่มีป้ายลึกลับไป๋เจี่ยนจู๋จึงหานางไม่พบ แต่อย่างน้อยก็รู้ว่านางเป็นคนของสำนักเฉวียนเซียน ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสร้างฐานของสำนักเฉวียนเซียนมีมากมายปานนั้นคิดจะหาตัวนางออกมาไม่ใช่เรื่องยาก ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่าไป๋เจี่ยนจู๋มีการไปมาหาสู่กับผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานจำนวนไม่น้อยในสำนักเฉวียนเซียน เกาะทองคำของสำนักเฉวียนเซียนเขาก็สามารถเข้าออกได้ตามสบาย
“ดูสิว่าเจ้าจะหนีไปที่ใดได้ ถ้าข้าไปทลายรังของเจ้าที่สำนักเฉวียนเซียน” ตลอดร่างของไป๋เจี่ยนจู๋แผ่กลิ่นอายเย็นเยียบ เอ่ยอย่างเคียดแค้น
ถึงจะบอกว่าจะไปจับนางที่สำนักเฉวียนเซียน ทว่าอาศัยความสัมพันธ์ของสำนักเฉวียนเซียนกับหอชิงซวี คิดจะสังหารผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานคนหนึ่งให้ตายในสำนักเฉวียนเซียนก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้ามีเหตุผลรองรับยังพอไหว อาศัยตำแหน่งของตนเองในหอชิงซวี ขอเพียงอาจารย์ออกหน้าให้ สั่งให้ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐาน
