เล็กๆ คนหนึ่งตายก็สามารถทำได้
เพียงแต่สิ่งที่ไป๋เจี่ยนจู๋ปวดศีรษะคือเขาบอกเหตุผลออกมาไม่ได้จริงๆ ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปตนเองคงไม่มีหน้าอยู่ในสำนักชิงซวี ไม่ถูกสิ อาจจะไม่มีหน้าอยู่ในโลกหนานซานแล้ว ถ้าไม่มีเหตุผลอันชอบธรรม ตลอดมาอาจารย์ไม่อนุญาตให้ศิษย์ในหอทำผิดกฎเรื่องปล้นฆ่าสังหารหมู่ ย่อมต้องไม่ช่วยขอคนให้ตนเองแน่
คิดไปคิดมา ไป๋เจี่ยนจู๋รู้สึกว่าทางที่ดีกำจัดจินเฟยเหยาในดินแดนลึกลับลั่วเซียนเป็นเรื่องที่สามารถทำได้ ผู้บำเพ็ญเซียนในดินแดนลึกลับลั่วเซียนมีมากมาย จินเฟยเหยาไม่สามารถซ่อนตัวได้ตลอดเวลาต้องถูกผู้บำเพ็ญเซียนพบเห็นแน่ หลังจากคาดเดาเช่นนี้ไป๋เจี่ยนจู๋จึงเริ่มตรวจสอบแบบปูพรม ขอเพียงสถานที่ใดมีผู้บำเพ็ญเซียนเขาจะเข้าไปสอบถามข่าวคราวของจินเฟยเหยา ช่างยึดมั่นและพยายามจริงๆ
ส่วนจินเฟยเหยาไม่ได้คิดมากขนาดนั้น ใช้ยันต์ซ่อนกายสามใบหนีมาสามชั่วยาม วิ่งมาได้ไกลมากแล้ว หลังจากเชื่อว่าเป็นไปไม่ได้ที่ไป๋เจี่ยนจู๋จะสุ่มเลือกทิศทางตามหาตนเองพบได้ นางใช้เพียงเวทแปลงโฉมเปลี่ยนแปลงใบหน้า แล้วใช้ร่างจริงเร่งรุดเดินทาง
เมื่อใช้เวทแปลงโฉมมากๆ เข้า จินเฟยเหยาจึงพบว่าสิ้นเปลืองพลังวิญญาณมหาศาล เกรงว่าถ้าต่อสู้ขึ้นมาสุดท้ายจะสิ้นชีวิตเพราะขาดแคลนพลังวิญญาณ เช่นนั้นคงขาดทุนย่อยยับ นางจึงเก็บเวทแปลงโฉมตอนไม่จำเป็นก็ไม่ใช้
ตอนจำเป็นที่นางเอ่ยถึงคือ ตอนฉวยโอกาสขโมยของผู้อื่น
จินเฟยเหยาไม่มีป้ายลึกลับ
